Mπορεί να μην είναι από τα πιο γνωστά σήματα της οδικής κυκλοφορίας, ωστόσο οι χρωματιστές σημαίες που χρησιμοποιούν οι αρχές κρύβουν ιδιαίτερα σημαντικές πληροφορίες για τους οδηγούς.

Η καθημερινότητα στους δρόμους βασίζεται σε ένα σύνολο κανόνων και σημάτων που διασφαλίζουν την ομαλή και ασφαλή κυκλοφορία.

Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία έχουν οι εντολές που δίνονται από τα αρμόδια όργανα της Τροχαίας, καθώς υπερισχύουν κάθε άλλης σήμανσης, ακόμα και των φωτεινών σηματοδοτών.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ορισμένα σήματα που, αν και δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην χώρα μας, τα βλέπουμε πολύ συχνά στο εξωτερικό και μπορεί υπό συγκεκριμένες περιπτώσεις να τα δούμε και στους ελληνικούς δρόμους.

Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται και οι σημαίες που χρησιμοποιούν οι αστυνομικοί στον δρόμο, όπου η κάθε χρωματική ένδειξη έχει ξεκάθαρη σημασία και καθορίζει τη συμπεριφορά των οδηγών.

Ως προς την ερμηνεία τους, ο κανόνας λέει πως η σημαία πράσινου χρώματος δηλώνει ότι η κυκλοφορία διεξάγεται κανονικά και δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός ή κίνδυνος στο συγκεκριμένο σημείο, ενώ αντίθετα η κόκκινη σημαία χρησιμοποιείται για να επικοινωνήσει την πλήρη απαγόρευση διέλευσης.

Σε αυτή την περίπτωση, ο δρόμος θεωρείται κλειστός και κανένα όχημα δεν επιτρέπεται να συνεχίσει την πορεία του, ανεξάρτητα από άλλες ενδείξεις που μπορεί να υπάρχουν.

Η κίτρινη σημαία αποτελεί μια ενδιάμεση κατάσταση, καθώς επιτρέπει τη διέλευση των οχημάτων, αλλά μόνο υπό συγκεκριμένες οδηγίες και με αυξημένη προσοχή. Συνήθως χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει κάποιος κίνδυνος ή ειδική συνθήκη στον δρόμο, όπως έργα ή αθλητικές διοργανώσεις.

Η χρήση τέτοιων σημάτων σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σε περιπτώσεις όπου απαιτείται άμεση προσαρμογή της κυκλοφορίας, καθώς οι αστυνομικοί μπορούν να διαχειριστούν δυναμικά την κατάσταση, ανάλογα με τις ανάγκες του δρόμου.

Σημειώνεται πως σε αντίθεση με τις πρακτικές που συναντάμε σε αρκετές χώρες του εξωτερικού, η ελληνική Τροχαία δεν χρησιμοποιεί σημαίες για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας.

Ο ελληνικός Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει ένα αυστηρά καθορισμένο σύστημα σημάτων που βασίζεται αποκλειστικά στις κινήσεις των χεριών των τροχονόμων και σε ηχητικά σήματα.

Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Κ.Ο.Κ., οι εντολές των οργάνων που ρυθμίζουν την κυκλοφορία στην Ελλάδα δίνονται με συγκεκριμένες χειρονομίες που αντικαθιστούν τη χρήση των χρωματιστών σημαιών. Για παράδειγμα, ο βραχίονας που υψώνεται κατακόρυφα αποτελεί το αντίστοιχο της κόκκινης σημαίας και σημαίνει προσοχή και υποχρεωτική διακοπή πορείας για όλους τους χρήστες της οδού από όλες τις κατευθύνσεις.

Παράλληλα, όταν ο τροχονόμος έχει τον έναν ή και τους δύο βραχίονες τεντωμένους οριζόντια, επιβάλλει τη διακοπή πορείας μόνο για όσους οδηγούς πλησιάζουν από κατευθύνσεις που τέμνουν την κατεύθυνση που δείχνουν τα τεντωμένα χέρια του, ενώ οι οδηγοί που κινούνται παράλληλα με αυτά μπορούν να συνεχίσουν κανονικά.

Όλες αυτές οι κινήσεις υποστηρίζονται πολύ συχνά από τη χρήση σφυρίχτρας, όπου ένας μακρόσυρτος ήχος σημαίνει επιβολή ακινητοποίησης, ενώ οι επαναλαμβανόμενοι κοφτοί ήχοι χρησιμοποιούνται για να επισπεύσουν την κίνηση των οχημάτων ή να τραβήξουν την προσοχή των απρόσεκτων οδηγών.

Οι υποδείξεις και τα σήματα που δίνονται από τους τροχονόμους που ρυθμίζουν την κυκλοφορία υπερισχύουν των φωτεινών σηματοδοτών ρύθμισης της κυκλοφορίας ή των πινακίδων σήμανσης στις οδούς ή των διαγραμμίσεων ή συμβόλων στις οδούς, καθώς και των κανόνων κυκλοφορίας γενικά, ενώ όσοι οδηγοί δεν συμμορφώνονται με τα σήματα των τροχονόμων τιμωρούνται με πρόστιμο 150 ευρώ και αφαίρεση άδειας οδήγησης για 20 ημέρες.

Τέλος να πούμε πως παρόλο που η ελληνική αστυνομία δεν αξιοποιεί τις σημαίες ως εργαλείο, υπάρχουν δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ένας οδηγός στην Ελλάδα μπορεί να τις συναντήσει στο οδικό δίκτυο.

Η πρώτη αφορά τα οδικά έργα και τα εργοτάξια, όπου οι υπεύθυνοι ασφαλείας ή οι εργάτες των τεχνικών εταιρειών χρησιμοποιούν συχνά κόκκινες σημαίες την ημέρα για να σταματήσουν προσωρινά τη ροή των οχημάτων προκειμένου να περάσει ένα βαρύ όχημα ή να εκτελεστεί μια επικίνδυνη εργασία.

Η δεύτερη περίπτωση αφορά όπως και στο εξωτερικό αθλητικές διοργανώσεις, όπως ποδηλατικούς γύρους ή ράλι, που διεξάγονται σε δημόσιους δρόμους οι οποίοι έχουν κλείσει προσωρινά για το κοινό. Εκεί, οι κριτές και οι διοργανωτές χρησιμοποιούν κίτρινες και κόκκινες σημαίες για να προειδοποιήσουν τους αγωνιζόμενους ή τα οχήματα υποστήριξης για τυχόν κινδύνους.