Τι έχουν κάνει οι Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Audi, Mercedes-Benz και BMW και τι οι Peugeot, Citroen και Renault.
Ο Donald Trump ανακοίνωσε με υπερηφάνεια στις 24 Οκτωβρίου την επένδυση της Audi στις ΗΠΑ, προκαλώντας κατακραυγή εντός του ισχυρού γερμανικού συνδικάτου IG Metall!
Το εργοστάσιο συναρμολόγησης 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην πολιτεία της Georgia θα ακολουθούνταν στην πραγματικότητα από μια δεύτερη φάση, η οποία βρίσκεται υπό μελέτη, σύμφωνα με έγγραφα που δημοσίευσε το Reuters.
BUY NOW
Μετά από ένα προγραμματισμένο άνοιγμα το 2031 με δυναμικό παραγωγής 200.000 SUV ετησίως και 4.500 υπαλλήλους, η μονάδα θα επωφεληθεί από 3 επιπλέον δισεκατομμύρια δολάρια για την προσθήκη 3.000 υπαλλήλων γύρω στο 2033!
Το κράτος θα μεταβιβάσει πάνω από 600 εκτάρια γης στην Audi, παρέχοντάς της περισσότερα από 450 εκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά κίνητρα και πάνω από 120 εκατομμύρια δολάρια σε επιδοτήσεις για υποδομές, αποκατάσταση χώρων και κατασκευές. Επιπλέον 430 εκατομμύρια δολάρια έχουν διατεθεί για ύδρευση, δρόμους, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και εκπαίδευση και πρόσληψη εργατικού δυναμικού.
1,2 δισεκατομμύρια σε φόρους
Η Audi, η οποία εισάγει επί του παρόντος όλα τα αμερικανικά οχήματά της από την Ευρώπη και το Μεξικό, έπρεπε να πληρώσει περίπου 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ σε δασμούς το 2025. Αυτό εξηγεί την κατάσταση. Σύμφωνα με δύο πηγές που επικαλείται το Reuters, η Audi ζήτησε ως εκ τούτου από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, εν αναμονή της θέσης σε λειτουργία του εργοστασίου, να μειώσει τους δασμούς στις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση από 15% σε 7,5%. Το Υπουργείο Εμπορίου αναμένεται να αποδεχθεί συντελεστή περίπου 10%.
Αυτή η σημαντική επένδυση δεν είναι η πρώτη του ομίλου Volkswagen στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφού κατασκεύασε το Golf (μετονομάστηκε σε Rabbits) μεταξύ 1978 και 1988 στο Westmoreland της Πενσυλβάνια, αλλά αργότερα η Volkswagen αποσύρθηκε στο Μεξικό. Αλλά το 2011, η αυτοκινητοβιομηχανία με έδρα το Wolfsburg άνοιξε ξανά ένα εργοστάσιο στις ΗΠΑ, αρχικά για την παραγωγή του sedan Passat. Σήμερα, το εργοστάσιο στο Chattanooga του Tennessee επικεντρώνεται σε μεγαλύτερα μοντέλα που έχουν σχεδιαστεί για την τοπική αγορά, όπως το Volkswagen Atlas και το Atlas Cross Sport.
Από την έναρξη λειτουργίας του, το Chattanooga έχει συναρμολογήσει 1,85 εκατομμύρια οχήματα, που αντιπροσωπεύουν μια επένδυση 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Με πάνω από 4.000 υπαλλήλους, το εργοστάσιο προβλέπεται να συναρμολογήσει 150.000 μονάδες έως το 2025. Ένα μέτριο ποσοστό παραγωγής για τα αμερικανικά δεδομένα.
Τέσσερα δισεκατομμύρια για την Tuscalossa
Ο Όμιλος Volkswagen απλώς ακολούθησε τα βήματα της Mercedes και της BMW. Η Mercedes γιόρτασε την παραγωγή των πέντε εκατομμυρίων οχημάτων της στην Τασκαλούσα της Αλαμπάμα στις 31 Μαρτίου. Το εργοστάσιο απασχολεί 5.800 άτομα και κατασκευάζει τις νέες GLE, GLE Coupe και GLS, μαζί με τα ηλεκτρικά SUV EQE, EQS και Mercedes-Maybach EQS. Αναμένεται επίσης να ακολουθήσει και η GLC. Πάνω από 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις έχουν προγραμματιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες έως το 2030, με το εργοστάσιο της Tuscalossa να λαμβάνει ένα σημαντικό μέρος αυτών των επενδύσεων, συγκεκριμένα 4 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το εργοστάσιο εξάγει επί του παρόντος περίπου το 60% της παραγωγής του, καθιστώντας το έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αυτοκινήτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο όμιλος με έδρα τη Στουτγάρδη συναρμολογεί επίσης τα βαν Sprinter και eSprinter για την αγορά της Βόρειας Αμερικής σε μια άλλη εγκατάσταση στη Νότια Καρολίνα, όπου η εταιρεία Mercedes-Benz απασχολεί περίπου 1.700 άτομα.
Η BMW στην πρώτη γραμμή
Το μεγαλύτερο γερμανικό εργοστάσιο στο εξωτερικό παραμένει το Spartanburg της BMW στη Νότια Καρολίνα, το οποίο απασχολεί πάνω από 11.000 άτομα για τη συναρμολόγηση των SUV X3, X5, X6, X7 και XM και των παραλλαγών τους. Από το 1994, έχουν κατασκευαστεί εκεί περισσότερα από 7,3 εκατομμύρια οχήματα. Η παραγωγή ξεπέρασε τις 412.000 μονάδες πέρυσι, εκ των οποίων το 47% προοριζόταν για εξαγωγή.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, η BMW εξήγαγε οχήματα αξίας 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι, ανεβάζοντας το συνολικό της σύνολο από το 2014 σε 113 δισεκατομμύρια δολάρια. Την τελευταία δεκαετία, η βαυαρική εταιρεία ισχυρίζεται ότι ήταν ο κορυφαίος εξαγωγέας αυτοκινήτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αξία. Πράγματι, το Spartanburg είναι η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής του γερμανικού ομίλου παγκοσμίως, ξεπερνώντας τα γερμανικά εργοστάσιά του.
Έξι ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Αφού δαπάνησε 15 δισεκατομμύρια δολάρια, η εταιρεία με έδρα το Μόναχο ανακοίνωσε τον περασμένο Ιούνιο μια νέα επένδυση 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Νότια Καρολίνα για την ηλεκτροκίνηση οχημάτων. Αυτό το ποσό περιλαμβάνει 1 δισεκατομμύριο δολάρια για την προετοιμασία της παραγωγής των λεγόμενων οχημάτων μηδενικών εκπομπών στο εργοστάσιο του Spartanburg και 700 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή ενός νέου κέντρου συναρμολόγησης μπαταριών υψηλής τάσης στο κοντινό Woodruff. Η παραγωγή θα ξεκινήσει πριν από το τέλος του έτους. Μέχρι το 2030, η BMW σχεδιάζει να παράγει τουλάχιστον έξι ηλεκτρικά οχήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η βαυαρική αυτοκινητοβιομηχανία είναι ο κορυφαίος γερμανός κατασκευαστής στις Ηνωμένες Πολιτείες (όσον αφορά τις πωλήσεις) με 389.000 μονάδες πέρυσι. Ωστόσο, κατατάσσεται μόνο δέκατη τρίτη συνολικά στην αγορά. Ακολουθεί η Volkswagen (15η, 329.800), η Mercedes-Benz (16η, 303.200), η Audi (19η, 164.900) και η Porsche (26η, 76.200). Οι Γερμανοί κατασκευαστές πούλησαν συνολικά 1,26 εκατομμύρια μονάδες στις ΗΠΑ πέρυσι, αντιπροσωπεύοντας ένα σχετικά μικρό συνολικό μερίδιο αγοράς 0,8%.
Tι έκαναν Peugeot και Citroen
Παρόλο που η Stellantis, η οποία σχηματίστηκε από τη συγχώνευση της PSA και της Fiat Chrysler το 2021, ανακοίνωσε τον περασμένο Μάιο ότι η Βόρεια Αμερική θα λάβει το 60% των επενδύσεων άνω των 60 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχουν προγραμματιστεί στο τελευταίο στρατηγικό της σχέδιο, οι ίδιοι οι Γάλλοι κατασκευαστές... ιστορικά απουσιάζουν από αυτήν την αγορά.
Η πρώην PSA είχε πράγματι αποσυρθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με το τέλος των πωλήσεων της Peugeot. Η γαλλική μάρκα πουλούσε τότε station wagon 405, 505 και 505 σε πολύ μικρούς αριθμούς, αφού είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με την πώληση μερικών χιλιάδων 505 σε ταξί της Νέας Υόρκης. Ένα διαφημιστικό κόλπο που τελικά απέτυχε.
Η Citroën, από την πλευρά της, πούλησε μόνο μερικά μοντέλα DS - την αρχική έκδοση του 1955 - και SM από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, και αποσύρθηκε αθόρυβα τη Βόρεια Αμερική στα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Renault και AMC
Σε αντίθεση με την Peugeot ή την Citroën, η Renault έχει καταβάλει σημαντική προσπάθεια για να εδραιώσει μια διαρκή παρουσία στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μετά από μια αρχική ανεπιτυχή προσπάθεια με το Dauphine τη δεκαετία του 1950, η Renault σχεδόν τα κατάφερε το 1979, μέσω μιας επένδυσης στην τέταρτη μεγαλύτερη αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, την AMC, η οποία αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες.
Το 1983, η γαλλική εταιρεία χρησιμοποίησε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της AMC για να κατασκευάσει το πρώτο της αυτοκίνητο, ένα compact sedan R9 που ονομάζεται Alliance. Γνώρισε άμεση επιτυχία, μετά τη δεύτερη πετρελαϊκή κρίση. Λανσάρθηκε μάλιστα μια κομψή, μοναδική έκδοση κάμπριο, καθώς και το R11 (ένα πεντάθυρο R9), που συναρμολογήθηκε με το όνομα Encore. Δυστυχώς, ο αρχικός ενθουσιασμός εξασθένησε γρήγορα.
Επανεκκίνηση της Jeep
Ταυτόχρονα, όμως, η ομάδα μηχανικών της Renault εργαζόταν για την αναβίωση της μάρκας Jeep – η οποία τότε ανήκε στην AMC. Το Cherokee, ένα από τα πρώτα compact 4x4 στον κόσμο, ικανό για οδήγηση εκτός δρόμου, ενώ παράλληλα διατηρούσε τον χειρισμό ενός επιβατικού αυτοκινήτου στο δρόμο, θα επανέφερε τη μάρκα στη ζωή το 1984. Η τάση για ευέλικτα SUV είχε ξεκινήσει. Με τους κινητήρες ντίζελ της Renault, τα μοντέλα Jeep εξάγονταν επίσης στην Ευρώπη εκείνη την εποχή.
Αλλά η καταστροφή χτύπησε. Δεδομένης της καταστροφικής οικονομικής κατάστασης της Renault, με τις ζημίες να συσσωρεύονται, ο Διευθύνων Σύμβουλος Raymond Lévy πήρε την καταστροφική απόφαση το 1987 να πουλήσει την AMC (και την Jeep) στην Chrysler, ακριβώς τη στιγμή που η θυγατρική άρχισε να ανατρέπει τα δεδομένα! Αυτό ήταν και δυστυχώς το τέλος της αμερικανικής περιπέτειας της Renault.
