Η υπερθέρμανση αποτελεί ένα από τα πιο επικίνδυνα σενάρια για έναν κινητήρα, γι’ αυτό και οι οδηγοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με το σύστημα ψύξης του αυτοκινήτου και τα υγρά που χρησιμοποιούν.

Ο κινητήρας αποτελεί ουσιαστικά η «καρδιά» του αυτοκινήτου, αφού πρόκειται για το σύστημα που είναι υπεύθυνο για να παράγει την ενέργεια ώστε να κινείται το όχημα.

Παράλληλα, αποτελεί και ένα από τα ακριβότερα μέρη του αυτοκινήτου, κάτι που σημαίνει πως μια σοβαρή βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε ιδιαίτερα υψηλό κόστος επισκευής και μια κατάσταση που θα μας αναγκάσει να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένα από τα χειρότερα σενάρια για την υγεία του κινητήρα είναι η υπερθέρμανση, δηλαδή η κατάσταση κατά την οποία η θερμοκρασία των εξαρτημάτων ανεβαίνει υπερβολικά, προκαλώντας φθορές ή ακόμη και σε ακραίες περιπτώσεις ολική καταστροφή του κινητήρα.

Για αυτόν τον λόγο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φροντίζουμε σωστά το σύστημα που προστατεύει τον κινητήρα από την υπερθέρμανση, δηλαδή το σύστημα ψύξης και το ψυγείο του αυτοκινήτου.

Καθοριστικό ρόλο σε αυτό σύστημα παίζει φυσικά το παραφλού, το οποίο βρίσκεται στο κύκλωμα ψύξης ενός κινητήρα εσωτερικής καύσης. Πρόκειται για το υγρό που κυκλοφορεί συνεχώς από το ψυγείο προς τον κινητήρα και αντίστροφα, απομακρύνοντας τη θερμότητα και συμβάλλοντας στην αποφυγή βλαβών που μπορεί να προκληθούν από τις υψηλές θερμοκρασίες.

Ένα αρκετά συνηθισμένο ερώτημα που προκύπτει για πολλούς οδηγούς σχετίζεται με το κατά πόσο μπορεί κάποιος να βάλει απλό νερό αντί για παραφλού στο ψυγείο του αυτοκινήτου, ειδικά σε περίπτωση που το ψυγείο έχει κάποια διαρροή και δεν έχουμε διαθέσιμο παραφλού για να πληρώσουμε την ποσότητα που έχει χαθεί.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του TÜV Thüringen, το απλό νερό βρύσης δεν πρέπει να θεωρείται ποτέ σωστή λύση για μόνιμη χρήση, καθώς περιέχει άλατα και μεταλλικά στοιχεία που μπορούν με την πάροδο του χρόνου να δημιουργήσουν επικαθίσεις και διάβρωση στο κύκλωμα ψύξης.

Οι ειδικοί επισημαίνουν πως αν δεν υπάρχει διαθέσιμο παραφλού, προτιμότερη επιλογή είναι το απεσταγμένο ή απιονισμένο νερό, καθώς δεν περιέχει άλατα που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα.

Σε κάθε περίπτωση ξεκαθαρίζουν πως σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως όταν ένα αυτοκίνητο έχει μείνει στον δρόμο λόγω υπερθέρμανσης, ακόμη και το απλό νερό (πάντα μη ανθρακούχο) μπορεί να χρησιμοποιηθεί προσωρινά, καθώς είναι προτιμότερο από το να συνεχίσει να λειτουργεί ο κινητήρας σε υψηλές θερμοκρασίες.

Μετά την αποκατάσταση της βλάβης δε, το νερό πρέπει να αφαιρεθεί πλήρως από το κύκλωμα ψύξης και να γίνει σωστό γέμισμα με παραφλού, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος διάβρωσης και φθοράς του συστήματος.

Ουσιαστικά, το παραφλού δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο ψύξης, αλλά προστατεύει επίσης το κύκλωμα από σκουριά, άλατα και φθορές, ενώ βοηθά και στη σωστή λειτουργία σε πολύ χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες, αρά ο ρόλος του δεν μπορεί να αντικατασταθεί από το απλό νερό.

Ανάλογος είναι και ο λόγος που δεν χρησιμοποιείται απλό νερό βρύσης ούτε στα πιτσιλιστήρια, καθώς τα άλατα μπορούν να βουλώσουν σωληνώσεις και αντλίες του συστήματος.

Σημαντικό είναι επίσης να τονίσουμε πως οι οδηγοί πρέπει να παρακολουθούν συχνά τη θερμοκρασία του κινητήρα, αφού αρκετά σύγχρονα αυτοκίνητα διαθέτουν ειδική ένδειξη στάθμης παραφλού, ενώ ακόμα και τα παλαιότερης τεχνολογίας έχουν το σχετικό δείκτη θερμοκρασίας στο καντράν.

Σε κάθε περίπτωση, αν η θερμοκρασία ξεπεράσει τους 100 βαθμούς Κελσίου και πλησιάσει την κόκκινη περιοχή, τότε πρέπει να σταματήσουμε άμεσα την οδήγηση, καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μεγάλης ζημιάς στον κινητήρα.