Η Toyota φαίνεται πως ετοιμάζει το πιο απρόσμενο βήμα στην ιστορία της, καθώς κατέθεσε πατέντα για ένα scooter υδρογόνου που βασίζεται στο Suzuki Burgman 400.

Η Toyota μπορεί να έχει χτίσει μια τεράστια αυτοκρατορία πάνω στους τέσσερις τροχούς, αλλά τώρα όμως φαίνεται πως ετοιμάζεται να κοιτάξει και προς μια κατεύθυνση που μέχρι σήμερα δεν είχε αγγίξει ποτέ ουσιαστικά, τις μοτοσυκλέτες.

Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, η Toyota κατέθεσε πατέντα για ένα scooter, το οποίο αν προχωρήσει σε παραγωγή θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη μοτοσυκλέτα που θα φέρει το δικό της όνομα. Η συγκεκριμένη κίνηση έχει ιδιαίτερο βάρος, γιατί η Toyota είχε αποφύγει μέχρι τώρα να μπει στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, όπου παραδοσιακά οι εκπρόσωποι της ιαπωνικής σχολής είναι οι Honda, Yamaha, Kawasaki και Suzuki, που εδώ και δεκαετίες διαμορφώνουν τις εξελίξεις στους 2 τροχούς.

Το ενδιαφέρον στην υπόθεση δεν είναι μόνο ότι η Toyota ασχολείται με ένα δίκυκλο, αλλά και ότι το κάνει με τον δικό της τρόπο, επιμένοντας στην τεχνολογία υδρογόνου και όχι σε μια κλασική αμιγώς ηλεκτρική λύση με μεγάλη μπαταρία.

Το scooter της Toyota φαίνεται να βασίζεται στη γνωστή πλατφόρμα του Suzuki Burgman 400, ένα maxi scooter με μεγάλη ιστορία στην κατηγορία του, το οποίο στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί και ως βάση για πειραματικές εφαρμογές υδρογόνου. Δεν μιλάμε δηλαδή για ένα σχέδιο από λευκό χαρτί, αλλά για μια τεχνική προσέγγιση που πατά πάνω σε υπάρχουσα και δοκιμασμένη αρχιτεκτονική.

Εδώ μπαίνει στο κάδρο και η συνεργασία των ιαπωνικών εταιρειών πάνω στο υδρογόνο. Η Toyota και η Suzuki συμμετέχουν, μαζί με άλλους μεγάλους κατασκευαστές, στην προσπάθεια ανάπτυξης τεχνολογιών υδρογόνου για μικρά οχήματα, μέσω του HySE, δηλαδή του Hydrogen Small Mobility & Engine.

Σε αντίθεση με άλλες προσεγγίσεις που εξετάζουν την καύση υδρογόνου σε θερμικούς κινητήρες, η πατέντα της Toyota αφορά σύστημα κυψέλης καυσίμου. Με απλά λόγια, το υδρογόνο δεν καίγεται μέσα σε έναν συμβατικό κινητήρα, αλλά χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία στη συνέχεια τροφοδοτεί τον ηλεκτροκινητήρα του scooter. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ηλεκτρική κίνηση, με μοναδική εκπομπή τους υδρατμούς.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πατέντας, ωστόσο, δεν είναι μόνο η τεχνολογία κίνησης, αλλά ο τρόπος ανεφοδιασμού. Η Toyota φαίνεται να εξετάζει ένα σύστημα με αποσπώμενα δοχεία υδρογόνου, τα οποία θα μπορούν να αντικαθίστανται όταν αδειάζουν, αντί ο αναβάτης να χρειάζεται να γεμίζει το scooter σε σταθμό υψηλής πίεσης. Ουσιαστικά, η φιλοσοφία θυμίζει τις αφαιρούμενες μπαταρίες που συναντάμε σε αρκετά ηλεκτρικά scooter, μόνο που εδώ το αντικείμενο της αλλαγής δεν είναι μια μπαταρία, αλλά ένα δοχείο υδρογόνου.

Αυτή η διαφορετική προσέγγιση θέλει να λύσει και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του υδρογόνου στα μικρά οχήματα. Ένα αυτοκίνητο μπορεί να φιλοξενήσει μεγαλύτερες δεξαμενές, πιο σύνθετα συστήματα ασφαλείας και πιο απαιτητική τεχνολογία αποθήκευσης. Σε ένα scooter όμως, ο διαθέσιμος χώρος είναι περιορισμένος και κάθε εκατοστό μετράει. Γι’ αυτό και η Toyota φαίνεται να δίνει έμφαση στον τρόπο τοποθέτησης και αφαίρεσης του δοχείου, με μηχανισμό που του επιτρέπει να μετακινείται προς τα έξω ώστε να γίνεται πιο εύκολη η αντικατάστασή του.

Αν αυτή η ιδέα περάσει από το στάδιο της πατέντας στην πραγματική παραγωγή, θα μπορούσε να ανοίξει έναν διαφορετικό δρόμο για την αστική μετακίνηση. Ένα scooter κυψέλης καυσίμου θα μπορούσε θεωρητικά να συνδυάζει την αθόρυβη λειτουργία και την καθαρή χρήση ενός ηλεκτρικού δικύκλου, με τον γρήγορο ανεφοδιασμό που σήμερα παραμένει ένα από τα δυνατά χαρτιά των συμβατικών κινητήρων εσωτερικής καύσης. Βέβαια, το «θεωρητικά» έχει εδώ μεγάλη σημασία, γιατί χωρίς δίκτυο ανεφοδιασμού ή σύστημα ανταλλαγής δοχείων, μια τέτοια τεχνολογία δεν μπορεί να σταθεί εμπορικά.

Η Toyota πάντως έχει δείξει εδώ και χρόνια ότι δεν βλέπει το μέλλον μόνο μέσα από μία τεχνολογική λύση. Επιμένει στα υβριδικά, εξελίσσει ηλεκτρικά, επενδύει στο υδρογόνο και προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτά περισσότερα από ένα μονοπάτια. Το scooter υδρογόνου ταιριάζει ακριβώς σε αυτή τη φιλοσοφία και, αν μη τι άλλο, δείχνει ότι η Toyota ψάχνει τρόπους να εφαρμόσει την τεχνογνωσία της και πέρα από τα αυτοκίνητα.

Φυσικά, η κατάθεση μιας πατέντας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Toyota θα βγάλει αύριο μοτοσυκλέτα στην παραγωγή. Οι εταιρείες κατοχυρώνουν διαρκώς τεχνολογίες, μηχανισμούς και ιδέες που πολλές φορές δεν φτάνουν ποτέ στον τελικό καταναλωτή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, το ενδιαφέρον είναι μεγαλύτερο, γιατί η πατέντα συνδυάζει τρία στοιχεία που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα, το όνομα της Toyota, την τεχνογνωσία της στο υδρογόνο και τη βάση ενός γνωστού scooter της Suzuki.