Μια συγκεκριμένη θέση των χεριών πάνω στο τιμόνι θεωρείται διαχρονικά η καταλληλότερη για την οδήγηση, ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχουν και άλλες τεχνικές που μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
Η σωστή θέση οδήγησης και η τήρηση των βασικών κανόνων χειρισμού του αυτοκινήτου αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα πίσω από το τιμόνι, είτε στόχος είναι η όσο το δυνατόν ασφαλέστερη οδήγηση είτε ο καλύτερος έλεγχος του οχήματος.
Ανάμεσα στους κανόνες αυτούς περιλαμβάνονται, όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, η σωστή προσαρμογή του καθίσματος, η κατάλληλη απόσταση από τα πεντάλ και το τιμόνι, η ρύθμιση του ύψους του τελευταίου, καθώς και η σωστή τοποθέτηση των καθρεπτών, τόσο του εσωτερικού όσο και των εξωτερικών.
BUY NOW
Ένα ακόμη στοιχείο, το οποίο συχνά υποτιμούν οι οδηγοί, παρά τον σημαντικότατο ρόλο του είναι η θέση των χεριών πάνω στο τιμόνι, καθώς επηρεάζει άμεσα την ακρίβεια των χειρισμών και τη δυνατότητα του οδηγού να αντιδράσει γρήγορα σε μια απρόοπτη κατάσταση.
Η πλέον διαδεδομένη σύσταση είναι τα χέρια να βρίσκονται στις θέσεις 9 και 3, με βάση την αναλογία του αναλογικού ρολογιού, δηλαδή στο «εννιά και τέταρτο», η οποία αποτελεί άλλωστε και τον τρόπο που εκπαιδεύονται οι οδηγοί κατά την διάρκεια των υποχρεωτικών πρακτικών μαθημάτων για το δίπλωμα οδήγησης. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν ειδικοί και ερευνητές, υπάρχουν και άλλες θέσεις που μπορούν να αποδειχθούν αποτελεσματικές, και πιο συγκεκριμένα σε ειδικές συνθήκες οδήγησης.
Μία από αυτές είναι η θέση 10:10, ακολουθώντας και πάλι τη λογική του αναλογικού ρολογιού, κατά την οποία τα χέρια τοποθετούνται λίγο ψηλότερα στο τιμόνι σε σχέση με τη θέση 9:3.
Πρόκειται δε και για μια τεχνική, η οποία θεωρούταν κατά το παρελθόν, η βέλτιστη λύση, κάτι που κυρίως είχε να κάνει με τα χαρακτηριστικών των παλαιότερων αυτοκινήτων, δηλαδή την απουσία υδραυλικής υποβοήθησης και τη μεγαλύτερη διάμετρο των τιμονιών που είχαν τα οχήματα τότε και απαιτούσαν σημαντική μυϊκή δύναμη από τον οδηγό.Έτσι, τοποθετώντας τα χέρια ψηλά, ο οδηγός μπορούσε να εκμεταλλευτεί το βάρος του σώματός του και των ώμων του για να «τραβήξει» το τιμόνι προς τα κάτω, εξασφαλίζοντας τον μέγιστο δυνατό μοχλό για τον έλεγχο του οχήματος.
Παρότι η τεχνική 9:15 θεωρείται πλέον η πλέον αποδοτική μέθοδος χειρισμού του τιμονιού, οι ειδικοί επισημαίνουν πως η συγκεκριμένη τεχνική εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις πιο αποτελεσματικές επιλογές σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως κατά την οδήγηση μεγαλύτερων οχημάτων ή οχημάτων με τιμόνι μεγαλύτερης διαμέτρου, δίνοντας ένα πιο ασφαλές αίσθημα σε σχέση με τη θέση 9:15.
Παράλληλα, οι ειδικοί αναφέρονται και σε μία ακόμη θέση που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Πρόκειται για την πρακτική 8:4, κατά την οποία τα χέρια τοποθετούνται χαμηλότερα στο τιμόνι, στις αντίστοιχες θέσεις του αναλογικού ρολογιού (δηλαδή οκτώ και είκοσι). Η συγκεκριμένη στάση δεν προτείνεται ως γενικός κανόνας οδήγησης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως κατά τη διάρκεια πολύωρων διαδρομών σε αυτοκινητοδρόμους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας.
Ο λόγος είναι ότι η χαμηλότερη θέση των χεριών ενδέχεται να περιορίζει την καταπόνηση κατά την παρατεταμένη οδήγηση. Έτσι, σε συνθήκες όπου δεν απαιτούνται συνεχείς και έντονοι χειρισμοί, η συγκεκριμένη λαβή στο τιμόνι μπορεί να βοηθήσει τους οδηγούς να διατηρούν μια πιο χαλαρή στάση, μειώνοντας τη μυϊκή ένταση και την κούραση στα χέρια.
Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί τονίζουν πως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συγκεκριμένη τεχνική να εφαρμόζεται μόνο εφόσον δεν περιορίζει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Ο οδηγός πρέπει φυσικά, ανεξαρτήτως θέσης χεριών, να εξασφαλίζει πως διατηρεί σταθερό κράτημα στο τιμόνι, ώστε να μπορεί να αντιδράσει άμεσα και αποτελεσματικά σε κάθε απρόοπτο.
Σε κάθε περίπτωση, τονίζεται, πως η καταλληλότερη θέση εξαρτάται από τη σχεδίαση και τις διαστάσεις του τιμονιού, τη σωματική διάπλαση του οδηγού, αλλά κυρίως από το κατά πόσο εξασφαλίζεται ο πλήρης και ασφαλής έλεγχος του οχήματος
Για τη συντριπτική πλειονότητα των σύγχρονων αυτοκινήτων και των καθημερινών συνθηκών οδήγησης, αυτή η θέση είναι η 9:15, καθώς εξασφαλίζει πως ο οδηγός έχει μεγαλύτερη ακρίβεια στους χειρισμούς και μπορεί να πραγματοποιήσει ευκολότερα έναν απότομο ελιγμό, εφόσον χρειαστεί να αποφύγει ένα εμπόδιο. Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη θέση διευκολύνει την ταχύτερη αντίδραση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, καθώς προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και καλύτερη πρόσβαση στα χειριστήρια που βρίσκονται πάνω και γύρω από το τιμόνι, όπως οι διακόπτες των φλας.
Ωστόσο, σε παλαιότερα οχήματα, τα οποία διαθέτουν βαρύτερα και μεγαλύτερης διαμέτρου τιμόνια, αλλά και σε συνθήκες πολύωρης οδήγησης στον αυτοκινητόδρομο, οι θέσεις 10:10 και 8:4, αντίστοιχα, μπορούν να αποδειχθούν και αυτές ιδιαίτερα χρήσιμες, προσφέροντας μεγαλύτερη άνεση και διευκολύνοντας τον χειρισμό του οχήματος.
