Ένα από τα πιο φιλόδοξα κατασκευαστικά έργα που σχεδιάστηκαν ποτέ στην Ευρώπη βρίσκεται ένα βήμα πριν από την έναρξη των εργασιών, ωστόσο δύο σοβαρά εμπόδια απειλούν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρο το χρονοδιάγραμμα.
Μια τάση που καταγράφεται ολοένα και πιο έντονα τον τελευταίο καιρό σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο είναι ότι όλο και περισσότερες χώρες θέτουν υψηλούς στόχους στα μεγάλα έργα υποδομών, επιδιώκοντας να δώσουν νέες λύσεις στις μετακινήσεις και να βελτιώσουν την εξυπηρέτηση των οδηγών, επενδύοντας σημαντικά ποσά σε οδικά έργα.
Σε αυτό το πλαίσιο, μία από τις χώρες που ετοιμάζεται να προχωρήσει σε ένα από τα πλέον εντυπωσιακά έργα που έχουν δρομολογηθεί ποτέ στην Ευρώπη είναι η Ιταλία, η οποία σχεδιάζει την κατασκευή μιας μεγάλης γέφυρας που θα συνδέει τη Σικελία με την ηπειρωτική χώρα, δημιουργώντας ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο.
BUY NOW
Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα έργο που περιλαμβάνει την κατασκευή της γέφυρας μήκους άνω των 3,5 χιλιομέτρων, ενώ πέρα από τον οδικό άξονα προβλέπονται επίσης σιδηροδρομικές συνδέσεις συνολικού μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων, τρεις νέοι σιδηροδρομικοί σταθμοί, νέο κέντρο ελέγχου στην Καλαβρία, καθώς και το σύνολο των απαραίτητων υποδομών και των σχετικών συμβατικών προσαρμογών. Σύμφωνα με όσα έχουν ανακοινωθεί, η συνολική επένδυση ανέρχεται σε 13,5 δισ. ευρώ.
Πιο συγκεκριμένα, ως προς τα τεχνικά της χαρακτηριστικά, το συνολικό μήκος της γέφυρας θα φτάνει τα 3.666 μέτρα, ενώ το κεντρικό άνοιγμα θα αγγίζει τα 3.300 μέτρα, ξεπερνώντας κατά περισσότερο από ένα χιλιόμετρο το σημερινό παγκόσμιο ρεκόρ που κατέχει η τουρκική γέφυρα 1915 Çanakkale Bridge, με κεντρικό άνοιγμα 2.023 μέτρων.
Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο χρονοδιάγραμμα της κρατικής εταιρείας Stretto di Messina, στόχος είναι η τελική έγκριση να δοθεί έως το τέλος του καλοκαιριού του 2026, οι πρώτες εργασίες να ξεκινήσουν μέσα στους τελευταίους μήνες του ίδιου έτους και η ολοκλήρωση του έργου να τοποθετείται χρονικά στο 2033.
Όσον αφορά τον λόγο υλοποίησης του έργου, σύμφωνα με τις επίσημες μελέτες, η απομόνωση της Σικελίας κοστίζει κάθε χρόνο στην τοπική οικονομία περίπου 6,5 δισ. ευρώ, ενώ με τη νέα σύνδεση ο χρόνος διέλευσης προς και από την ηπειρωτική Ιταλία αναμένεται να μειωθεί δραστικά, ενισχύοντας τη συνολική διασύνδεση της περιοχής.
Πιο συγκεκριμένα, για τα αυτοκίνητα η μετάβαση που σήμερα απαιτεί περίπου 70 λεπτά και συχνά ακόμη περισσότερο λόγω αναμονής στα φέρι θα περιοριστεί σε μόλις 10 έως 13 λεπτά, ενώ ακόμη πιο εντυπωσιακή θα είναι η βελτίωση για τις σιδηροδρομικές μετακινήσεις, καθώς η διαδρομή μεταξύ των σημείων που θα ενώνονται μέσω της γέφυρας αναμένεται να μειωθεί από περίπου δύο ώρες σε μόλις 15 λεπτά.
Σημειώνεται, δε, πως παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα έργα υποδομών που έχουν δρομολογηθεί στην χώρα, η ιταλική κυβέρνηση αντιμετωπίζει ορισμένα σημαντικά εμπόδια, με το μεγαλύτερο πρόβλημα να αφορά το νομικό πλαίσιο στο οποίο επιχειρεί να κινηθεί.
Ουσιαστικά, το μεγαλύτερο εμπόδιο αποτελεί η υφιστάμενη σύμβαση με την κοινοπραξία Eurolink Consortium, η οποία είχε αναδειχθεί ανάδοχος ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Στους αρχικούς υπολογισμούς, η συνολική αξία του έργου είχε διαμορφωθεί περίπου στα 3,9 δισ. ευρώ, ενώ σήμερα το κόστος έχει εκτοξευθεί στα 13,5 δισ. ευρώ, δημιουργώντας σημαντικές προκλήσεις ως προς το νομικό πλαίσιο και την υλοποίηση του έργου.
Η Εθνική Αρχή Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ιταλίας έχει μάλιστα πάρει θέση, επισημαίνοντας ότι μια τόσο μεγάλη αύξηση ενδέχεται να παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων, καθώς η σχετική οδηγία προβλέπει πως όταν μια σύμβαση υπερβαίνει συγκεκριμένα όρια αύξησης, απαιτείται νέα διαγωνιστική διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον οι ευρωπαϊκοί θεσμοί κρίνουν απαραίτητη την προκήρυξη νέου διαγωνισμού, ολόκληρο το έργο θα μπορούσε να καθυστερήσει για αρκετά ακόμη χρόνια.
Ταυτόχρονα, ένα ακόμη εμπόδιο για την υλοποίηση του έργου σχετίζεται με την ίδια την περιοχή στην οποία πρόκειται να κατασκευαστεί, καθώς έντονη ανησυχία προκαλεί ο κίνδυνος διείσδυσης της οργανωμένης εγκληματικότητας στις χιλιάδες επιμέρους εργολαβίες που θα δημιουργηθούν γύρω από το έργο.
Οι ιταλικές αρχές εκφράζουν ανησυχία για τις εκατοντάδες μικρότερες συμβάσεις του έργου, καθώς σε αυτές τις περιπτώσεις έχουν καταγραφεί διαχρονικά προσπάθειες παρέμβασης από τις γνωστές εγκληματικές οργανώσεις της Σικελίας και της νότιας Ιταλίας.
Για τους λόγους αυτούς, παρά τα αρχικά αισιόδοξα σχέδια, το έργο έχει ήδη καταγράψει την πρώτη του καθυστέρηση, καθώς ενώ αρχικά προβλεπόταν να ολοκληρωθεί το 2032, πλέον ο επίσημος στόχος έχει μετατεθεί για το 2033, πριν ακόμη ξεκινήσουν οι βασικές κατασκευαστικές εργασίες.
