Ένας από τους πιο επιφανείς Γερμανούς οικονομολόγους κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης, εξηγώντας ποιες αλλαγές κρίνει επιτακτικές προκειμένου να είναι ανταγωνιστική και στο μέλλον.
Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε ένα ιστορικό σημείο καμπής, αφού καλείται να προσαρμοστεί αφενός στην αυστηρότερη ευρωπαϊκή περιβαλλοντική πολιτική και τη στροφή προς την ηλεκτροκίνηση, και αφετέρου στις έντονες πιέσεις από τους κινεζικούς κατασκευαστές που διεκδικούν ολοένα και μεγαλύτερα μερίδια αγοράς.
Αναλύοντας την κατάσταση στην αυτοκινητοβιομηχανία της «γηραιάς ηπείρου», ο κορυφαίος Ευρωπαίος οικονομολόγος Μόριτς Σούλαρικ (Moritz Schularick), επικεφαλής του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Οικονομία του Κίελ της Γερμανίας, βλέπει ακόμη σοβαρότερες προκλήσεις στον ορίζοντα για τη βιομηχανία αυτοκινήτου στη χώρα.
BUY NOW
Κατά την άποψή του, η αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας βιώνει ήδη έναν πλήρη μετασχηματισμό, υπό την επίδραση τριών, πολύ βασικών παραγόντων: της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση, της ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης και του ακόμη σκληρότερου ανταγωνισμού που επιβάλλει η εισροή κινεζικών μοντέλων στην ευρωπαϊκή αγορά.
Ο Σούλαρικ τονίζει ότι οι Γερμανοί κατασκευαστές εξακολουθούν να βασίζονται υπερβολικά στα παραδοσιακά τους πλεονεκτήματα, δηλαδή την τεχνική υπεροχή και την άψογη ποιότητα κατασκευής, όμως επισημαίνει ότι αυτό δεν αρκεί πλέον ώστε να είναι ανταγωνιστικοί.
Προσθέτει ότι το κλειδί για την επιβίωσή τους στο μέλλον θα είναι η ανάπτυξη εντελώς διαφορετικών δεξιοτήτων, όπως η εξέλιξη ολοένα και πιο προηγμένου λογισμικού, η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης και η δημιουργία συστημάτων αυτόνομης οδήγησης.
Σημειώνει πως παγκοσμίως πλέον γινόμαστε μάρτυρες μίας μεγάλης κλίμακας βιομηχανικής επανάστασης, στην οποία ακόμη και οι πιο παραδοσιακοί παίκτες μπορεί να μείνουν πολύ πίσω αν δεν συμβαδίσουν με τις εξελίξεις, θέτοντας ως χρονιά-ορόσημο το 2030.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του παρατήρησε πως «η υστέρηση έναντι των παγκόσμιων ανταγωνιστών, ιδίως των κινεζικών εταιρειών, γίνεται ολοένα και πιο εμφανής και αρχίζει να απειλεί τη θέση των Γερμανών κατασκευαστών στις σημαντικότερες αγορές».
Προσθέτει δε ότι ορισμένες εταιρείες που δεν έχουν την πολύχρονη ιστορία των μεγάλων ευρωπαϊκών κατασκευαστών επιδεικνύουν πολύ μεγαλύτερη ευελιξία και ταχύτητα προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα.
