Μπορεί παραδοσιακά οι εξατμίσεις να είναι ένα κομβικό μέρος στο πίσω μέρος κάθε αυτοκινήτου, ωστόσο τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερα νέα μοντέλα ακολουθούν μια εντελώς διαφορετική σχεδιαστική φιλοσοφία.
Οι εξατμίσεις αποτελούσαν ανέκαθεν ένα από τα σημαντικότερα μηχανικά μέρη κάθε αυτοκινήτου, έχοντας αρχικά αποκλειστικώς λειτουργικό ρόλο, καθώς μέσω αυτών αποβάλλονται τα καυσαέρια που παράγονταν από την καύση του κινητήρα.
Με την εξέλιξη της αυτοκίνησης όμως οι εξατμίσεις πολύ γρήγορα απέκτησαν και μια έντονη αισθητική αλλά και ηχητική σημασία, καθώς πολλές εταιρείες τις χρησιμοποίησαν για να προσδώσουν πιο σπορ χαρακτήρα στα μοντέλα τους, τόσο μέσω της εμφάνισης όσο και μέσω του χαρακτηριστικού ήχου που παρήγαν.
BUY NOW
Παραδοσιακά δε οι απολήξεις της εξάτμισης τοποθετούταν σχεδόν αποκλειστικά στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, αποτελώντας μάλιστα ένα σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι της σχεδίασής του.
Μια τάση που όμως βλέπουμε σε μεγαλύτερο βαθμό όλο και περισσότερα είναι πως σε αρκετά σύγχρονα μοντέλα, οι κατασκευαστές έχουν αποφασίσει να χαράξουν μια εντελώς διαφορετική στρατηγική τοποθετώντας τις πραγματικές εξατμίσεις σε εντελώς άλλο σημείο και εξοπλίζοντας τα μοντέλα τους με ψευτικές απολήξεις στο πίσω μέρος του αμαξώματος. Σε αυτό το πλαίσιο, πολλοί κατασκευαστές τοποθετούν πλέον τις πραγματικές απολήξεις του συστήματος εξάτμισης βρίσκονται χαμηλότερα και πιο συγκεκριμένα κάτω από το αμάξωμα.
Ένας από τους βασικότερους λόγους που οι κατασκευαστές προχώρησαν σε αυτή την απόφαση είναι η αισθητική, αφού ακολουθώντας την τελευταία λέξη της μόδας στα αυτοκίνητα, οι περισσότεροι κατασκευαστές επιδιώκουν απόλυτη συμμετρία και καθαρές γραμμές στο πίσω μέρος των αυτοκινήτων, κάτι που πολλές φορές δεν συμβαδίζει με τη φυσική θέση στην οποία πρέπει να καταλήγει η πραγματική εξάτμιση.
Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι τεχνικές αλλαγές που έχουν φέρει οι σύγχρονες τεχνολογίες. Στα σημερινά αυτοκίνητα, η εξάτμιση πρέπει να περάσει ανάμεσα από την πίσω ανάρτηση, το ρεζερβουάρ καυσίμου, τους καταλύτες, τα φίλτρα μικροσωματιδίων και, στα υβριδικά μοντέλα, τις συστοιχίες μπαταριών. Ως αποτέλεσμα, η φυσική θέση στην οποία καταλήγει το σύστημα εξαγωγής πολύ συχνά δεν συμπίπτει με το σημείο όπου οι σχεδιαστές επιθυμούν να υπάρχει οπτικά η εξάτμιση.
Με την χρήση διακοσμητικής εξάτμισης στο πίσω μέρος και τοποθετώντας την πραγματική στο κάτω μέρος του αμαξώματος, οι σχεδιαστές μπορούν να διατηρούν την εικόνα που επιθυμούν, ενώ οι μηχανικοί εξασφαλίζουν ότι το σύστημα λειτουργεί σωστά σύμφωνα με τις απαιτήσεις της κατασκευής.
Ένας ακόμη λόγος για την τάση αυτή αφορά τη συντήρηση και τη μακροχρόνια αξία του ίδιου του αυτοκινήτου. Και αυτό γιατί οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στις απολήξεις της εξάτμισης μπορούν να είναι ιδιαίτερα υψηλές, ειδικά σε ισχυρότερους κινητήρες, ξεπερνώντας σε αρκετές περιπτώσεις τους 200 βαθμούς Κελσίου. Εάν τα καυσαέρια κατευθύνονται απευθείας προς τα πλαστικά τμήματα του προφυλακτήρα, είναι πιθανό να προκαλέσουν φθορές ή αλλοιώσεις με την πάροδο του χρόνου.
Παράλληλα, η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρει και πλεονεκτήματα σε περίπτωση σύγκρουσης. Μια άκαμπτη απόληξη που περνά μέσα από τον προφυλακτήρα μπορεί να μεταφέρει τη δύναμη της πρόσκρουσης σε ολόκληρο το σύστημα εξαγωγής, προκαλώντας ζημιές στα διάφορα μέρη της. Αντίθετα, όταν τοποθετείται χαμηλότερα, προστατεύεται ουσιαστικά από το ίδιο το αμάξωμα, περιορίζοντας σημαντικώς την πιθανότητα εκτεταμένων ζημιών και διευκολύνοντας κάθε εργασία επισκευής.
Σε κάθε περίπτωση και παρά το γεγονός πως η συγκεκριμένη σχεδιαστική τάση ακολουθείται από αρκετούς κατασκευαστές, δεν σημαίνει ότι όλα τα νέα αυτοκίνητα ακολουθούν αυτή τη λογική, με πολλές εταιρείες να λειτουργούν με το μοντέλο της παραδοσιακής εξάτμισης, ιδιαίτερα σε σπορ ή υψηλών επιδόσεων μοντέλα.
