Το Autostadt στο Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας δεν είναι απλώς ένας χώρος παράδοσης καινούργιων αυτοκινήτων. Στο κέντρο του κρύβεται το ZeitHaus, ένα μουσείο που περιλαμβάνει παλαιότερα μοντέλα με ιστορία 130+ ετών.

Σε ένα συγκεκριμένο σημείο στεγάζονται κάποια από τα πιο σπάνια οχήματα που βασίστηκαν στο θρυλικό Volkswagen Beetle. Εκδόσεις που σχεδόν κανείς δεν γνώριζε μέχρι σήμερα την ύπαρξή τους, αλλά αξίζει να τα αναφέρουμε.

Εν έτει 1934, η NSU ανέθεσε στονFerdinand Porsche την εξέλιξη ενός οικογενειακού αυτοκινήτου. Έτσι προέκυψε το «Type 32», ένα μοντέλο που διέθετε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον Σκαραβαίο, όπως αερόψυκτο 4κύλινδρο κινητήρα boxer, ανάρτηση με ράβδους στρέψης και αεροδυναμικό αμάξωμα.

Λόγω των χρημάτων που απαιτούνταν για την κατασκευή του, η NSU ματαίωσε τα σχέδιά της για αυτό, το 1935. Δημιουργήθηκαν μονάχα 3 πρωτότυπα, ένα από τα οποία κατάφερε να επιβιώσει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αγοράστηκε το 1956 από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία.

Μετά τον πόλεμο συνεχίστηκε η παραγωγή του κανονικού Beetle, υπό βρετανική επίβλεψη. Στις 30 Δεκεμβρίου του 1945, είδαμε το project Type 51, το οποίο στη συνέχεια έγινε «Type 1» ή «CCG». Εξοπλιζόταν με boxer κινητήρα 1,1 λίτρων που απέδιδε 24,5 ίππους και μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα έως 100 χλμ./ώρα.

Από τα πιο κομψά και περιζήτητα σκαθάρια σήμερα είναι το «Type 14 Cabriolet Hedmuller» του 1949. Το συγκεκριμένο 2+2 ήταν μια πολυτελής και σπορ ενναλακτική επιλογή στο 4θέσιο Karmann cabriolet. Ξεχώριζε για το κεκλιμένο τελείωμά του. Συνολικά κατασκευάστηκαν 696 μονάδες.

Το pickup ήταν έργο των Ελβετών Ernst και Fritz Beutler. Ήταν χειροποίητο, πρακτικό και εκείνο από το οποίο εμπνεύστηκε πολύ αργότερα το Caddy. Το ωφέλιμο φορτίο της καρότσας έφτανε τα 380 κιλά. Παρά το ότι ήταν έξυπνη ιδέα, δεν είχε τη απήχηση που αναμενόταν. Η έλευση του πρακτικότερου Τ1 σήμανε αυτομάτως το τέλος του. Συναρμολογήθηκαν μόλις 10 αντίτυπα και αποτελεί μία από τις πιο συλλεκτικές εκδοχές του Beetle.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, εμφανίστηκε στο προσκήνιο το μοντέλο που σχεδίασε ο Johannes Beekskow, πρώην αρχιμηχανικός της εταιρείας Erdmann & Rossi. Το υπέροχο 2θέσιο coupe ή cabrio εφοδιαζόταν με κινητήρα από Porsche 356 1,5 λίτρων με 60 ίππους και έφτανε έως τα 145 χλμ./ώρα. Μέχρι το 1957 παράχθηκαν 280 μονάδες.

Το 1951 ένας δικηγόρος από το Bad Nauheim παρήγγειλε από την Stoll (εταιρεία αμαξωμάτων στο Βούπερταλ), ένα μοναδικό coupe, το οποίο βασιζόταν στο πλαίσιο του Beetle. Οι βασικές αναλογίες παραμένουν, αλλά η οροφή είναι επιμηκυμένη και η ουρά διαθέτει καμπύλη. Κάτω από το καπό υπήρχε boxer μοτέρ 1,1 λίτρων με 25 ίππους.

Το «αγωνιστικό» Beetle Racing 1302 (των Oettinger, TDE και Kummetat) απέδειξε τις δυνατότητες που διέθετε το θρυλικό μοντέλο. Η ανάρτηση αποτελούνταν από γόνατα MacPherson εμπρός, ενώ με τον κινητήρα των 2.507 κ.εκ., ο οποίος απέδιδε 139 ίππους, είχε την ικανότητα να πιάσει τα 170 χλμ./ώρα.

Για να δώσει μια πιο δυναμική εμφάνιση στο αυτοκίνητο, η Volkswagen λάνσαρε το 1973 το «Racing Yellow and Black» ή αλλιώς «GSR». Ουσιαστικά επρόκειτο για ένα Beetle 1303 S με κινητήρα boxer 1,6 λίτρων 50 ίππων. Στο εσωτερικό τα καθίσματα ήταν σπορ με προσκέφαλα και το τιμόνι δερμάτινο. Τα ελαστικά που χρησιμοποιούσε ήταν 175/70 HR15.

Τελευταία, αλλά εξόχως ενδιαφέρουσα παραλλαγή είναι και το Gurgel X-12, εξ Βραζιλίας. Προϊόν του Joao do Amaral Gurgel, o οποίος επιθυμούσε να φτιάξει κάτι που να έχει αυξημένες δυνατότητες κίνησης σε δύσκολες συνθήκες οδοστρώματος. Το αμάξωμά του αποτελούταν από πλαστικό που ονομάζεται «Plasteel» και έτσι είναι ελαφρύ (760 κιλά μόλις) και ανθεκτικό στη διάβρωση. Τροφοδοτούταν από boxer κινητήρα 1,6 λίτρων και είχε ιπποδύναμη 50 ίππους.

Οι πόρτες ήταν αφαιρούμενες και το παρμπρίζ πτυσσόμενο. Σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Νότια Αμερική και εξήχθη και σε άλλες χώρες.