Ταξιδέψαμε στο Salzburg της Αυστρίας για να δοκιμάσουμε στην πίστα και το χώμα τα βαριά χαρτιά του μπλε οβάλ αλλά κυρίως, για να ρίξουμε μία ματιά στο μέλλον της μάρκας.

Δεν ήταν απλά μία εκδήλωση – το Ready Set Ford ήταν ένα statement από την αμερικανική μάρκα, που παρουσία του προέδρου της Ford Ευρώπης, Jim Baumbick, δεν δήλωσε απλά παρούσα στη «μάχη» αλλά αποφασισμένη να κερδίσει, παρά τον τεράστιο πλέον ανταγωνισμό από την Κίνα.

Ακούσαμε πολλά, είδαμε πολλά τα οποία προς το παρόν ήταν… για τα μάτια μας μόνο αλλά κυρίως -επειδή το συγκεκριμένο brand ήταν, είναι και θα είναι οδηγοκεντρικό- κάναμε πολλά. Ας τα δούμε αναλυτικά.

Πρώτη στάση, το αεροδρόμιο του Salzburg, στην Αυστρία, σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο που όταν αποκαλύφθηκε, τον κοσμούσε το πιο ακραίο όχημα με το σήμα της Ford που κινείται αυτή τη στιγμή πάνω στον πλανήτη: το Raptor T1+ που δοκιμάζεται στην αγωνιστική Οδύσσεια του Ράλλυ Ντακάρ. Ήταν στην καρδιά της αίθουσας, λερωμένο, μάχιμο, με τον Mattias Ekstrom που ανέβηκε με αυτό στο βάθρο της φετινής εκδοχής του επικού αγώνα που διεξάγεται πια στη Σαουδική Αραβία, να είναι παρών.

Ήλπιζα το οποίο πρωί να τρυπώσω κάπου μέσα του, να αφήσω τον πολύπειρο Σουηδό να πατήσει γκάζι με προορισμό στο άγνωστο και αποστολή να ταλαιπωρήσει τα παΐδια μου. Αυτό δεν συνέβη αλλά πηγαίνοντας στην πίστα του Salzburgring, η οποία ήταν ειδικά διαμορφωμένη για να μας χαρίσει πληθώρα εμπειριών, η πρώτη δοκιμασία είχε χώμα. Με τη θέση του οδηγού να είναι ρεζερβέ για εμάς.

Από τα 4.255 μέτρα της πίστας που είναι ανατολικά της αυστριακής πόλης, φωλιασμένη εντός ενός μαγευτικού σκηνικού μέσα σε λόφους γεμάτους δέντρα, είχε απομονωθεί ένα συγκεκριμένο κομμάτι της. Δύο από τις δώδεκα στροφές της.

Συγκεκριμένα, έβγαινες στην άσφαλτο λίγο πριν το απαιτητικό πρώτο chicane και μετά σημάδευες τη Nockstein-Kehre. Όμως δεν είχε σημασία ούτε το late apex της, ούτε η κλίση της, γιατί εκεί η δοκιμασία ήταν… εκτός δρόμου. Στην εξωτερική της πλευρά, η μικρή έξοδος διαφυγής ήταν στρωμένη με μπόλικο χώμα και χαλίκι, δημιουργώντας έναν κακοτράχαλο τερέν.

Ποιο μοντέλο της Ford είναι φτιαγμένο για τέτοιες αποστολές; Μα φυσικά η Mustang Mach-e Rally! Φοβερά τα 487 της άλογα αλλά δεν τα χρειαστήκαμε όλα. Ούτε θα επιβεβαιώναμε την αυτονομία των 510 χιλιομέτρων από την μπαταρία 91 kWh. Η συνύπαρξη θα ήταν σύντομη, φαινόταν επίπονη, αποδείχθηκε απλά απολαυστική. Κάτι ήξερε ο Baumbick όταν στην εισαγωγική του ομιλία μας έλεγε πως στη Ford η μονάδα μέτρησης είναι χαμόγελο ανά χιλιόμετρο.

Ακολούθησαν δύο περάσματα από αυτή τη… μίνι ειδική διαδρομή, ένα αναγνωριστικό κι ένα ξεθαρρεμένο. Κακά τα ψέματα, όσο κι αν ξέρεις πως η Mustang Mach-E είναι «χτισμένη» πάνω σε πλατφόρμα τύπου skateboard που προστατεύει την μπαταρία τοποθετώντας τη ανάμεσα στους δύο άξονες εξασφαλίζοντας χαμηλό κέντρο βάρους ή πως η μεγάλη διαδρομή της ανάρτησης στη Rally την φέρνει είναι 20 χιλιοστά ψηλότερα από τη GT, το ένστικτο φέρνει δισταγμό.

Όταν ο δισταγμός δίνει τη θέση του στο ενδιαφέρον για εξερεύνηση, βυθίζεις περισσότερο το πόδι στο γκάζι, εκμεταλλεύεσαι περισσότερα άλογα και την τετρακίνηση κι αρχίζεις το παιχνίδι.

Ποιες λακκούβες; Όλα ευθεία, η Mustang Mach-e Rally έδειχνε να μπορεί να πάει παντού. Ο έλεγχος της πλαγιολίσθησης, το παιχνίδι με το τιμόνι που είναι σε συνάρτηση με τις κινήσεις στο πεντάλ, είναι πάντα ένα άκρως απολαυστικό κομμάτι – πόσο μάλλον με αυτό το θηρίο.

Όμως είχε ενδιαφέρον ακόμα και η παρακολούθηση στα περάσματα, εκεί όπου διέκρινες αυτό που δεν ένιωθες – το πως οι τροχοί πήγαιναν πάνω-κάτω εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη διαδρομή. Η όραση μαρτυρούσε αυτό που νωρίτερα δεν εντόπιζε… η μέση.

Καλά αρχίσαμε. Και καλά συνεχίσαμε. Πάλι με Mustang, αυτή τη φορά τη Dark Horse. Την πανίσχυρη εκδοχή της έβδομης γενιάς (μόνο η GTD είναι πιο… πολεμική), που έρχεται με 453 φασαριόζικα άλογα.

Οκ, καλή η ηλεκτροκίνηση αλλά όταν ένα τέτοιο όχημα βρίσκεται ελεύθερο στο φυσικό του περιβάλλον -την πίστα- η απόλαυση πιάνει περισσότερες αισθήσεις. Και κυρίως, είναι απόλαυση για τα ώτα. Ο ατμοσφαιρικός, αλουμινένιος 5λιτρος V8 γρυλίζει ανυπόμονα κάθε που το κονβόι των «καθαρόαιμων» Mustang ξαποσταίνει στο pit lane και με κάθε έξοδο από αυτό, αρχίζει το βρυχηθμό.

Μπροστά μας, απλώνονται τα δύο τρία της ευθείας Gegengerade. Είναι ελαφρώς ανηφορική και κάθε που το Salzburging φιλοξενεί αγώνες, η ύπαρξη χρόνου να εκμεταλλευτείς το slipstream, επιτρέπει τα προσπεράσματα. Στη δική μας εμπειρία, έπρεπε να αποτελούμε ένα βαγόνι στο τρενάκι που ακολουθούσε τον εκπαιδευτή που έδινε το ρυθμό. Όμως ακόμα κι έτσι, αρχίσαμε να μετράμε ξανά χαμόγελα ανά χιλιόμετρο.

Δεξί πόδι στο πάτωμα, κορμί καρφωμένο στο μπάκετ και πάμε, προσπαθώντας το τραγούδι του V8 να μη μας ξελογιάσει σαν τραγούδι «Σειρήνας». Έπρεπε να διαχειριστούμε και ότι ακολουθούσε, δηλαδή την παρατεταμένη Fahrerlagerkurve, μία στροφή που σύμφωνα με τους αυστριακούς, οι οδηγοί τη λατρεύουν και τη μισούν ισόποσα. Γιατί; Διότι είναι απολαυστική αλλά συνάμα απαιτητική. Διότι πάνω που φτάσαμε τα 180 χλμ./ώρα, έπρεπε να αρχίσουμε να ψάχνουμε κορυφή, ξεκινώντας πλέον το κατηφορικό κομμάτι.

Το καινοτόμο σύστημα ανάρτησης MagneRide, το οποίο προσφέρει απόσβεση που προσαρμόζεται σε πραγματικό χρόνο έως και 1.000 φορές το δευτερόλεπτο, έπιασε δουλειά, την ώρα που το διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης Torsen είναι εκεί να βοηθήσει καθώς όλη αυτή η ισχύς πηγαίνει στον πίσω άξονα. Περάσαμε από το chicane και ετοιμαστήκαμε για το… ξεθάρρεμα, ωστόσο το περιορισμένο χρονικό περιθώριο ενόψει των επόμενων εμπειριών, είχε ως αποτέλεσμα να μας καλέσουν πίσω στα pits.

Για λίγο το σκέφτηκα, να τους αφήσω στο διαβάστηκε, να δω και πως φρενάρουν το τέρας οι 6πίστονες Brembo δαγκάνες του συστήματος πέδησης, να με… αγχώσω λίγο αναζητώντας apex και ισορροπία, διορθώνοντας ατίθασες τάσεις του πίσω μέρους. Μετά από ένα δευτερόλεπτο που το μυαλό μου ταξίδεψε σε όλα αυτά με fast forward, συμμορφώθηκα και πάρκαρα στο pit lane.

Όμως το μενού είχε κι άλλα πιάτα. Εξίσου άγρια αλλά διαφορετικού χαρακτήρα. Επόμενο μέλος της «οικογένειας» Ford που βιώναμε εν δράσει, ήταν Ranger Super Duty που για πρώτη φορά έρχεται στην Ευρώπη. Πρόκειται για σημαντικό μοντέλο για το μπλε οβάλ, που όπως είδαμε στο εισαγωγικό κομμάτι των παρουσιάσεων της εκδήλωσης, ποντάρει πολύ στον επαγγελματία.

Πρόκειται για το πιο σκληροτράχηλο Ranger που έχει κατασκευαστεί ποτέ, με ενισχυμένο πλαίσιο, εξελιγμένη τετρακίνηση, και μικτό συνδυασμένο βάρος έως 8 τόνους, ένα μοντέλο που σύμφωνα με τον κατασκευαστή «…επαναπροσδιορίζει πλήρως τη κατηγορία».

Πρόκειται για μοντέλο προορίζεται για επαγγελματίες με αυξημένες απαιτήσεις σε μεταφορά, ρυμούλκηση και off-road χρήση, με τον 3.0 λίτρων V6 πετρελαιοκίνητηρα των 209 ίππων να παραμένει στο επίκεντρο, αναδεικνύοντας τις δυνατότητές του σε ακόμα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα.

Οι άνθρωποι της Ford μας έκαναν επίδειξη αυτών. Όχι, δεν δοκιμάσαμε να το φορτώσουμε με κορμούς. Όμως είδαμε στην πράξη το πώς το ανασχεδιασμένο πλαίσιο του Ford Ranger Super Duty επιτρέπει γωνία προσέγγισης έως 36° χωρίς φορτίο, γωνία αναχώρησης έως 29° και γωνία ράμπας 26°, για βελτιωμένες επιδόσεις σε βραχώδες, ανώμαλο ή απότομο έδαφος.

Με έμπειρο οδηγό πίσω από το τιμόνι κι εμάς επιβάτες να… χαλάμε το σωστό κέντρο βάρους, το Ranger Super Duty δεν «κώλωσε» σε καμία ανηφοριά (κλειδώνοντας εμπρός και πίσω διαφορικά), έγειρε σε βαθμό που δεν το πιστεύαμε και πέρασε κάθε εμπόδιο δίχως να… λερώσει καν τις προστατευτικές ποδιές.

Να σημειώσουμε πως έχει εξι επιλέξιμα προφίλ οδήγησης – Normal, Eco, Tow/Haul, Mud/Ruts, Sand και Rock Crawl, τα οποία προσαρμόζουν μια σειρά παραμέτρων του οχήματος όπως η απόκριση του γκαζιού, του κιβωτίου ταχυτήτων και του συστήματος ελέγχου ευστάθειας, για βέλτιστη απόδοση σε κάθε σενάριο. Καθώς επίσης πως το Super Duty είναι εξοπλισμένο με το τελευταίας γενιάς σύστημα αυτόματης τετρακίνησης του Ranger, το οποίο προσφέρει έξυπνη κατανομή της ροπής προς τον τροχό με τη μεγαλύτερη πρόσφυση για βελτιωμένο κράτημα και έλεγχο.

Ωραία όλα αυτά αλλά για φινάλε, θέλαμε να περάσουμε ξανά πίσω από το τιμόνι. Και το κάναμε με την πιο fun εμπειρία που ζήσαμε στο Ready Set Ford. Στο infield της πίστας, είχε διαμορφωθεί μία σύντομη αλλά ενδιαφέρουσα off road διαδρομή, την οποία κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε με το Ford Raptor. Θα αναρωτηθείτε, πόσο… fun μπορεί να είναι η οδήγηση ενός αγροτικού pick-up; Η απάντηση είναι πολύ!

Έχει πιο στιβαρό πλαίσιο, ανασχεδιασμένη και προηγμένη ανάρτηση (με επιλογές ρυθμίσεων) και φυσικά κρύβει κάτω από το καπό έναν 3λιτρο V6 Twin-Turbo κινητήρα 292 ίππων και 491 Nm ροπής. Η διαδρομή είχε ασκήσεις σε χώμα, λάσπη, ανέβα/κατέβα από ράμπα και ως… κερασάκι στην τούρτα, ένα άλμα!

Στο δεξί κάθισμα ήταν ο Mark Bigwood, βετεράνος σε διοργανώσεις δοκιμαστικής οδήγησης της Ford, να μας καθοδηγεί: «Βάζεις πρόγραμμα λειτουργίας Baja, επιλογή 4Α στο σύστημα μετάδοσης κίνησης, ευθυγράμμιση τιμονιού, τέρμα γκάζι και… απογειώνεσαι».

Αυτό ήταν το πλάνο αλλά δεν είχα «πετάξει» ποτέ ξανά, δίστασα, μετά βίας πήδηξα πάνω από χαρτοπετσέτα. «Θες να το κάνουμε ξανά;», ρώτησε και ακούστηκε σαν μουσική στα αυτιά μου. Με φόρα πέρασα τις ασκήσεις, έφτασα στο κρίσιμο σημείο κι αυτή τη φορά δεν το σκέφτηκα διπλά: τέρμα γκάζι και… όντως, απογείωση!

Με την προσγείωση να είναι εξαιρετικά ομαλή χάρη στα αμορτισέρ Fox και την ανάρτηση με τις μεγάλες διαδρομές. Μπορώ πλέον να το πω περήφανα: «Έχω… πετάξει με Raptor».

Κάπου εκεί τελείωσε το εμπειρικό κομμάτι της εκδήλωσης, ήρθε η ώρα για το γκραν φινάλε σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Εκεί ο Baumbick φανέρωσε τον οδικό χάρτη της Ford για τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη και τις σκοτεινές φιγούρες πέντε μοντέλων που έρχονται έως το 2029 (πέραν του νέου Ranger Super Duty και του νέου Transit City). Στα δύο από αυτά, που βρίσκονται στα άκρα της φωτογραφίας που η μάρκα μοιράστηκε με τον κόσμο, είχαμε το προνόμιο να ρίξουμε μία σύντομη, πριβέ ματιά.

Το ένα, είναι το ευρωπαϊκό Bronco, ένα στιβαρό compact SUV που θα έρθει με διάφορα συστήματα κίνησης και θα κατασκευάζεται από το 2028 στο εργοστάσιο της Ford στη Βαλένθια της Ισπανίας. Και τολμούμε να πούμε, πως σίγουρα θα κλέψει καρδιές.

Το άλλο είναι ένα νέο, ηλεκτρικό Hatch. Ένα μοντέλο που σύμφωνα με τον κατασκευαστή «…συνδυάζει την ξεχωριστή σχεδίαση με τη χαρακτηριστική δυναμική οδήγησης που συνοδεύει τα μοντέλα Ford, φέρνοντας στην κατηγορία Β στοιχεία που εξελίχθηκαν στους αγώνες και προορίζονται για τον δρόμο». Να πούμε ότι είναι το νέο Fiesta; Οι άνθρωποι της Ford δεν το είπαν, ούτε το αρνήθηκαν όμως και ο νοών νοείτω.

Όμως γενικά δεν διέρρευσαν λεπτομέρειες σχετικά, αν και είναι σαφές πως αποτελεί την εκδοχή της Ford στο μοντέλο που γνωρίσαμε ήδη ως Renault 5. Η συνεργασία των δύο πλευρών η οποία τονίστηκε πως είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστεί η εκ Κίνας ορμώμενη «επίθεση», οδηγεί σε κοινά μοντέλα αν και αυτά δεν θα έχουν απλά διαφορετικό σχήμα. Μπορούμε να σας πούμε πως σχεδιαστικά διαφέρουν και στο μπλε οβάλ, επιμένουν πως θα διαφέρουν ακόμα περισσότερο στη δυναμική συμπεριφορά.

Πέραν αυτών, υπάρχουν τρία ακόμα μοντέλα στα σκαριά, για τα οποία δεν είχαμε… sneak peek. Ένα μικρό ηλεκτρικό SUV για αστική χρήση που «…θα υιοθετεί σχεδιαστική φιλοσοφία και δυναμική συμπεριφορά εμπνευσμένες από τα ράλλυ, ιδανικό για αστική χρήση» αλλά και δύο crossover μοντέλα με αγωνιστικές καταβολές και διάφορα συστήματα κίνησης.

Θα είναι τα παραπάνω αρκετά για να κρατήσουν τη Ford στο παιχνίδι; Αυτό δεν θα είναι καν αρκετό. Όπως ξεκαθάρισε ο Baumbick, το μπλε οβάλ δεν είναι εδώ για να ανταγωνιστεί αλλά για να επιβληθεί.