Το υδρογόνο δυσκολεύεται να κερδίσει έδαφος στα αυτοκίνητα αλλά μπορεί να αποτελέσει το καύσιμο του μέλλοντος στα φορτηγά.
Οι πωλήσεις αυτοκινήτων υδρογόνου αυξήθηκαν κατά σχεδόν 25% το 2025 σε σύγκριση με το 2024. Αλλά πριν καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι η ενέργεια του μέλλοντος, είναι σημαντικό να δούμε γιατί προκλήθηκε αυτήν την τάση και, πάνω απ' όλα, να γνωρίζουμε πόσα οχήματα πουλήθηκαν παγκοσμίως πέρυσι. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό δεδομένου ότι η ανάπτυξη σημειώθηκε κυρίως στο δεύτερο εξάμηνο του 2025 μετά από ένα υποτονικό πρώτο εξάμηνο.
Μια σημαντική αύξηση αλλά…
BUY NOW
Το 2025, οι πωλήσεις αυτοκινήτων υδρογόνου αυξήθηκαν κατά 24,4% σε σύγκριση με το 2024. Πρόκειται για μια σημαντική αύξηση, αλλά όχι και για «απογείωση» της αγοράς. Στην πραγματικότητα, μόνο 16.011 οχήματα υδρογόνου πουλήθηκαν το 2025. Η Tesla, για παράδειγμα, πούλησε σχεδόν δεκαπλάσια Model Y μόνο στην Ευρώπη (151.331) από όλα τα αυτοκίνητα υδρογόνου που πουλήθηκαν παγκοσμίως.
Ενώ η αύξηση είναι σίγουρα σημαντική για την αγορά υδρογόνου, ειδικά χάρη σε ένα πιο ενεργό δεύτερο εξάμηνο του έτους, αυτά τα στοιχεία παραμένουν πολύ χαμηλά. Η κύρια αγορά υδρογόνου παραμένει η Κίνα, με 7.797 μονάδες που πωλήθηκαν, ταξινομημένα ως «επαγγελματικά οχήματα» χωρίς να προσδιορίζεται η μάρκα ή το μοντέλο. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 9,6% για αυτήν την αγορά, κυρίως λόγω ενός πολύ δυναμικού Δεκεμβρίου που οφείλεται στις αγορές που πραγματοποιήθηκαν εν αναμονή της λήξης της φορολογικής απαλλαγής για τα νέα ενεργειακά οχήματα.
Η Νότια Κορέα είναι επίσης ένα σημαντικό προπύργιο υδρογόνου με 6.802 επιβατικά αυτοκίνητα FCEV, που αντιπροσωπεύουν αύξηση 84,4% σε ετήσια βάση, ενισχυμένη από την κυκλοφορία του Hyundai Nexo δεύτερης γενιάς τον Απρίλιο του 2025.
Οι πωλήσεις σε αυτές τις αγορές είναι ήδη πολύ χαμηλές όσον αφορά το μερίδιο αγοράς, και αυτό ισχύει και στην Ευρώπη με πωλήσεις μόνο 566 οχημάτων (-23,1%), στην Ιαπωνία με 430 οχήματα (-37,3%) και στη Βόρεια Αμερική με μόλις 365 οχήματα, δηλαδή ένα ανά ημέρα (-37,7%).
Ενέργεια σε αδιέξοδο;
Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει όλα τα προσόντα για να γίνει μια προτιμώμενη πηγή ενέργειας για τις μεταφορές. Δεν εκπέμπει εκπομπές καυσαερίων και ο χρόνος ανεφοδιασμού είναι τόσο σύντομος όσο για ένα αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Αλλά το υδρογόνο έχει στην πραγματικότητα πολλούς περιορισμούς. Πρώτον, είναι ένα καύσιμο υπό πίεση, που απαιτεί δεξαμενές ικανές να αντέξουν 700 bar. Υπάρχει ο κίνδυνος μια διαρροή υδρογόνου να οδηγήσει σε αυτανάφλεξη, η οποία μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Για να μην αναφέρουμε ότι μια διαρροή υδρογόνου είναι κακή για το περιβάλλον, καθώς αυτό το αέριο έχει υψηλό δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Αυτό που επίσης περιορίζει την υιοθέτηση του υδρογόνου είναι το κόστος του, το οποίο κάθε άλλο παρά φθηνό είναι! Η παραγωγή πράσινου υδρογόνου είναι υψηλότερη από αυτή της ηλεκτρικής ενέργειας και, επιπλέον, το δίκτυο ανεφοδιασμού με υδρογόνο είναι επί του παρόντος πολύ περιορισμένο όχι στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και αν σκεφτεί κανείς ότι ένα αυτοκίνητο υδρογόνου μπορεί εύκολα να κοστίσει πάνω από 70.000 ευρώ, φαίνεται ανόητο να επενδύσει κανείς τόσα πολλά χρήματα σε ένα αυτοκίνητο που δεν μπορεί να ανεφοδιαστεί στο σπίτι ή ακόμα και κοντά στην κατοικία του. Επιπλέον, η απόδοση ενός αυτοκινήτου υδρογόνου είναι τρεις φορές χαμηλότερη από αυτή ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, μια αύξηση 25% στις πωλήσεις αυτοκινήτων υδρογόνου αποτελεί ήδη θαύμα, ειδικά για τους λίγους κατασκευαστές που εξακολουθούν να είναι αφοσιωμένοι σε αυτήν την τεχνολογία, όπως η Toyota, η Hyundai και η Honda. Αλλά το υδρογόνο δεν φαίνεται να έχει πραγματικό μέλλον, τουλάχιστον όχι για τις προσωπικές μεταφορές. Μπορεί να ενδιαφέρει τις βαριές βιομηχανίες που αγωνίζονται να απαλλαγούν από τις εκπομπές άνθρακα με άλλα μέσα.
