Η παρουσία των καμερών ΑΙ στους δρόμους έχει φέρει και τη σημαντική αύξηση στην χρήση εφαρμογών πλοήγησης , με το νομικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν να παραμένει γκρίζο.

Οι κάμερες τεχνητής νοημοσύνης έχουν αλλάξει ριζικά τα δεδομένα στους δρόμους, δημιουργώντας ένα περιβάλλον συνεχούς επιτήρησης, στο οποίο οι οδηγοί που παρανομούν δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στην απουσία ελέγχων. Η τεχνολογία αυτή λειτουργεί ως ένα μόνιμο «δίχτυ» καταγραφής παραβάσεων, ενισχύοντας σημαντικά την αποτελεσματικότητα της Τροχαίας.

Μέσα σε αυτό το νέο πλαίσιο, όλο και περισσότεροι οδηγοί στρέφονται σε εφαρμογές που υπόσχονται να τους προειδοποιούν για την παρουσία καμερών. Ο λόγος περί των εφαρμογών πλοήγησης τύπου Google Maps και Waze, οι οποίες, πέρα από το να καθοδηγούν και να προτείνουν την πιο βέλτιστη διαδρομή, δίνουν τη δυνατότητα στους χρήστες να επισημαίνουν καθώς και να βλέπουν τα σημεία όπου υπάρχουν συστήματα επιτήρησης.

Η λειτουργία αυτή βασίζεται στη συλλογική συμμετοχή των οδηγών, αφού οι ίδιες οι εφαρμογές δεν καταγράφουν αυτόνομα τις κάμερες, αλλά αξιοποιούν τις αναφορές των χρηστών. Ειδικότερα, όταν αρκετοί οδηγοί δηλώσουν την παρουσία κάμερας σε ένα σημείο, αυτό εμφανίζεται στον χάρτη ως τοποθεσία κάμερα ελέγχου, δημιουργώντας έτσι μια άτυπη «βάση δεδομένων».

Μάλιστα, η ένταξη των καμερών γίνεται σε πραγματικό χρόνο, όπως έχουμε δει από τις κάμερες που τοποθετήθηκαν πρόσφατα σε διαφορές περιοχές της Αθήνας και σχεδόν άμεσα εμφανίστηκαν και στις εφαρμογές.

Πίσω από αυτή τη φαινομενικά αθώα λειτουργία που πολλοί οδηγοί ενδέχεται να έχουν ενσωματώσει πλήρως κατά τις μετακινήσεις τους πλέον, μπορεί να αναδύονται σοβαρά νομικά ζητήματα. Πιο συγκεκριμένα και υπό το πρίσμα του νέου ΚΟΚ, η χρήση τέτοιων εφαρμογών μπορεί να ερμηνευτεί ως παρεμπόδιση του έργου των αρχών, με τη λογική να είναι ότι ο οδηγός δεν συμμορφώνεται συνολικά με τον νόμο, αλλά επιλεκτικά και μόνο όταν γνωρίζει ότι ελέγχεται.

Με άλλα λόγια, η προειδοποίηση για ύπαρξη κάμερας σε ένα σημείο κάνει τον οδηγό να συμμορφώνεται με τη νομοθεσία σε ένα σημείο του δρόμου, ενώ όταν γνωρίζει ότι σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει κάμερα, τότε συνεχίζει τις παραβάσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, η χρήση των εφαρμογών για την πληροφόρηση του για την ύπαρξη καμερών ή όχι μπορεί να θεωρηθεί ως συνειδητή προσπάθεια αποφυγής ελέγχου και παρεμπόδιση του αστυνομικού έργου, κάτι που ενδέχεται να δίνει την δυνατότητα στα όργανα της τάξης να εφαρμόσουν αυστηρότερη ερμηνεία της ισχύουσας νομοθεσίας.

Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 49 του ΚΟΚ προβλέπει ρητά ότι οποιαδήποτε ενέργεια που δυσχεραίνει το έργο των αρχών κατά τη βεβαίωση παραβάσεων συνιστά παράβαση, η οποία μάλιστα θεωρείται ισοδύναμη στα μάτια του νόμου με συμπεριφορές όπως την άρνηση επίδειξης εγγράφων, τη μη συμμόρφωση σε σήμα στάσης ή τα υβριστικά ή απειλητικά σχόλια προς τα όργανα που εκτελούν υπηρεσία.

Έτσι, σε περίπτωση που αστυνομικό όργανο διαπιστώσει ότι οδηγός χρησιμοποιεί εφαρμογή πλοήγησης με σκοπό την απόκρυψη παραβατικής συμπεριφοράς από τα συστήματα ελέγχου, ενδέχεται να δύναται να προβεί στην ερμηνεία της σχετικής διάταξης περί παρεμπόδισης του έργου των αρχών.

Η συγκεκριμένη παράβαση μάλιστα συγκαταλέγεται στις πλέον σοβαρές του ΚΟΚ, επισύροντας πρόστιμο ύψους 350 ευρώ, καθώς και αφαίρεση της άδειας οδήγησης και των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος για διάστημα 30 ημερών.

Παράλληλα, σε ορισμένες περιπτώσεις, η υπόθεση μπορεί να λάβει και ποινικές διαστάσεις. Με βάση το άρθρο 459 του Ποινικού Κώδικα, η παραβίαση αστυνομικών διατάξεων μπορεί να επιφέρει επιπλέον πρόστιμα ή ακόμη και ποινή φυλάκισης, εφόσον κριθεί ότι υπάρχει πρόθεση υπονόμευσης των ελέγχων.

Τέλος, υπενθυμίζεται και η υπόθεση διαδικτυακών ομάδων που κοινοποιούσαν, μέσω της εφαρμογής Viber, τις τοποθεσίες αστυνομικών ελέγχων για αλκοτέστ, όπου στο πλαίσιο της έρευνας, συνελήφθησαν δύο διαχειριστές, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για διέγερση σε διάπραξη εγκλημάτων και για επικίνδυνες παραβάσεις της οδικής συγκοινωνίας.

Διαβάστε επίσης