Ο κόσμος της μόδας αποχαιρέτησε πρόσφατα έναν από τους εμβληματικότερους σχεδιαστές του, τον Valentino Garavani. Όμως, λίγοι γνωρίζουν ότι ο Ιταλός είχε βάλει την υπογραφή του σε μία έκδοση της Alfa Romeo Alfasud.

Ο Valentino έφυγε ήσυχα από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα στη Ρώμη, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά κατά πολύ τα κόκκινα χαλιά του Χόλιγουντ. Κι αν το «Valentino Red» είναι το χρώμα-υπογραφή του, για τους φίλους του αυτοκινήτου η μνήμη του συνδέεται με μια εντελώς διαφορετική απόχρωση: το μεταλλικό μπρονζέ μιας από τις πιο ιδιαίτερες Alfa Romeo όλων των εποχών, της Alfasud Valentino.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ο σχεδιαστής από τη Βογέρα αποφάσισε να μεταμορφώσει την ταπεινή, προσθιοκίνητη Alfasud σε ένα τετράτροχο αντικείμενο υψηλής αισθητικής. Η ειδική αυτή έκδοση δεν ήταν απλώς ένα αυτοκίνητο, αλλά κάτι σαν κινούμενο αξεσουάρ υψηλής ραπτικής - με στόχο να γίνει «ντόρος» για την τρίτη γενιά του μοντέλου.

Το αμάξωμα ξεχώριζε με το χαρακτηριστικό μπρονζέ χρώμα και την αντίθεση της μαύρης οροφής, έναν συνδυασμό που έμοιαζε σχεδόν να επιχειρεί να «εξορκίσει» οπτικά τον μύθο της σκουριάς που συνόδευε την Alfasud. Στο πλάι, το λογότυπο του οίκου Valentino, οι διπλές λωρίδες σε χρυσό και μαύρο και οι ζάντες με χρυσή ανοδίωση ολοκλήρωναν την εικόνα.

Το πραγματικό όμως πεδίο δράσης του Valentino ήταν το εσωτερικό. Εκεί, η κομψότητα ανέβαινε σε σχεδόν αριστοκρατικό επίπεδο, με καθίσματα από μαύρο βελούδο, κόκκινες ραφές και τιμόνι με ξύλινη στεφάνη. H ατμόσφαιρα περισσότερο θύμιζε σαλόνι μόδας παρά αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής.

Μηχανικά, η Alfasud Valentino δεν είχε αλλαγές. Κάτω από το καπό επέλεγε κανείς ανάμεσα στους boxer κινητήρες 1.2 λίτρων με 68 ίππους και 1.5 με 86 ίππους, που συνδυάζονταν με χειροκίνητο κιβώτιο που ξεχώριζε για την ευκολία και την ακρίβεια στη χρήση.

Η εμπορική καμπάνια στόχευε ξεκάθαρα στο γυναικείο κοινό, προσφέροντας μάλιστα σε κάθε αγοραστή και μία τσάντα Valentino, μετατρέποντας το αυτοκίνητο στο απόλυτο πολυτελές «κουτί» για το αξεσουάρ.

Η συγκεκριμένη έκδοση δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τη νεοσύστατη τότε SIRP του Giorgetto Giugiaro και παρήχθη σε περιορισμένους αριθμούς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις 2.199 μονάδες της έκδοσης με τον μικρότερο κινητήρα.