Το ελληνικό εργοστάσιο με τους 1.000 εργαζομένους που άφησε εποχή -Πώς είναι σήμερα το κτίριο-θρύλος
Τη δεκαετία του 1960 η κυρίαρχη εταιρεία παραγωγής ελαστικών της Ιταλίας επέλεξε την Ελλάδα για την κατασκευή ενός υψηλών προδιαγραφών εργοστασίου, η τύχη του οποίου ωστόσο επεφύλασσε μεγάλες εκπλήξεις.
Με αφορμή την πρόσφατη πυρκαγιά που ξέσπασε τον περασμένο Μάιο στις πρώην εγκαταστάσεις της Pirelli στην Πάτρα, αναπολούμε την ιστορία μιας επιχειρηματικής προσπάθειας που σημάδεψε με ανεξίτηλο τρόπο τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας.
Το ημερολόγιο λοιπόν έδειχνε Νοέμβριο το 1962 όταν μετέβαιναν στην Πάτρα ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο πρώην βασιλιάς της Ελλάδας, Παύλος, και πλήθος εκπροσώπων του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου προκειμένου να παραστούν στα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της Pirelli.
BUY NOW
Το 1991, ωστόσο, πάνω από το εργοστάσιο άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα μαύρα σύννεφα, όταν η Pirelli ανακοίνωσε μια παγκόσμια αναδιοργάνωση, που οδήγησε σε μείωση του εργατικού δυναμικού στην παραγωγική μονάδα κατά 20%, απολύοντας 200 από τους συνολικά 1.000 εργαζομένους της.
Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν δυναμικά, προχωρώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις διεκδικώντας καλύτερους μισθούς και διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους. Η διαμάχη μεταξύ συνδικάτων και διοίκησης οξύνθηκαν και οι διαπραγματεύσεις οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.
Αυτές οι άκαρπες συζητήσεις και οι δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις φαίνεται ότι ήταν και ο βασικός λόγος που η Pirelli εγκατέλειψε την Ελλάδα εν μια νυκτί και μετέφερε το εργοστάσιό της στη γειτονική Τουρκία.
Όπως φαίνεται σε βίντεο του Up Stories πριν από 1 χρόνο, το εργοστάσιο συνεχίζει να δεσπόζει στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας, έχοντας φυσικά εμφανή πάνω του τα σημάδια της εγκατάλειψης.
Σημειώνεται ότι πέντε χρόνια αργότερα, το 1996, είχαμε και το δεύτερο λουκέτο πολυεθνικής ελαστικών στην Ελλάδα, αυτό της Goodyear που λειτουργούσε από το 1978 στη Θεσσαλονίκη. Έως τότε το εργοστάσιο της εταιρείας στη Σίνδο διατηρούσε το 50% της ελληνιής αγοράς και ταυτόχρονα έκανε εξαγωγές ύψους 5 δισ. δραχμων (περίπου 15 εκ. ευρώ) - ποσό μεγάλο για την εποχή.
