Εδώ και χρόνια, κατά καιρούς επανέρχεται στην επικαιρότητα μια ιδιαίτερα φιλόδοξη τεχνολογία που υπόσχεται να αλλάξει όσα γνωρίζουμε για τους θερμικούς κινητήρες.

Η τεχνολογία των κινητήρων βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη στη σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία, με την ταχεία ανάπτυξη των ηλεκτροκινητήρων και τη διευρυμένη χρήση εναλλακτικών καυσίμων, όπως το υγραέριο, να αναδιαμορφώνουν τα τελευταία χρόνια τα δεδομένα της αγοράς.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον τεχνολογικής μετάβασης, μία τεχνολογία που αναπτύσσεται εδώ και περίπου 16 χρόνια και υπόσχεται να επιφέρει ουσιαστική τομή στην αρχιτεκτονική των κινητήρων, έχει προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον τόσο από τους κατασκευαστές όσο και από τον ευρύτερο κόσμο της αυτοκίνησης.

Πρόκειται για την τεχνολογία RCCI (Reactivity Controlled Compression Ignition), μια μορφή καύσης που αναπτύχθηκε από ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Wisconsin-Madison στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η βασική φιλοσοφία πίσω από το συγκεκριμένο σύστημα προβλέπει πως ο κινητήρας μπορεί να χρησιμοποιεί δύο διαφορετικά καύσιμα (βενζίνη και diesel) ταυτόχρονα μέσα στον ίδιο θάλαμο καύσης, αξιοποιώντας τη διαφορετική «αντιδραστικότητα» των δύο ώστε να πετυχαίνει καλύτερη εκμετάλλευση της ενέργειας.

Στην πράξη, η βενζίνη εγχύεται στην εισαγωγή και αναμιγνύεται με τον αέρα δημιουργώντας ένα ομοιογενές μείγμα, ενώ στη συνέχεια το diesel ψεκάζεται απευθείας στον κύλινδρο κατά τη συμπίεση, ελέγχοντας ουσιαστικά τη διαδικασία της καύσης.

Σύμφωνα με τις θεωρητικές μετρήσεις των ερευνητών, το σύστημα αυτό μπορούσε να φτάσει την θερμική απόδοση ακόμη και στο 60%, άλλα και να περιορίσει σημαντικά τους ρύπους και τις εκπομπές NOx χωρίς την ανάγκη πολύπλοκων και ακριβών συστημάτων επεξεργασίας καυσαερίων.

Φυσικά, η εν λόγω τεχνολογία ακούγοταν εξαρχής ως ιδιαίτερα εντυπωσιακή και κάτι που αναμφίβολα θα έφερνε την επανάσταση στον τομέα των θερμικών μοτέρ, ωστόσο άμεσα υπήρξαν έντονες αμφιβολίες αν το εν λόγω σύστημα μπορεί να εφαρμοστεί πρακτικά.

Μάλιστα, από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν παρουσιαστεί δεκάδες επιστημονικές μελέτες, πειραματικά πρωτότυπα και δοκιμές πάνω στην τεχνολογία RCCI, ενώ υπήρξαν ακόμη και συνεργασίες με μεγάλες βιομηχανίες και κρατικά προγράμματα χρηματοδότησης.

Παρόλα αυτά, καμία αυτοκινητοβιομηχανία δεν προχώρησε ποτέ στην τοποθέτηση του συγκεκριμένου κινητήρα σε κάποιο μοντέλο μαζικής παραγωγής, παρά το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια έχουμε δει αρκετούς πειραματισμούς στον εν λόγω τομέα.

Και αυτό γιατί στην πράξη εμφανίστηκαν σοβαρά προβλήματα κατά τις πιο πρακτικές δοκιμές του. Ενδεικτικά, το σύστημα λειτουργούσε ικανοποιητικά σε πιο έντονες ταχύτητες, ωστόσο παρουσίαζε δυσκολίες στις καθημερινές συνθήκες οδήγησης και κυρίως στα χαμηλά φορτία, εκεί δηλαδή όπου λειτουργεί το μεγαλύτερο μέρος των επιβατικών αυτοκινήτων.

Παράλληλα, απαιτούσε δύο πλήρη κυκλώματα καυσίμου, δύο δεξαμενές και ιδιαίτερα σύνθετα συστήματα ελέγχου, κάτι που αύξανε σημαντικά το κόστος κατασκευής και τη μηχανική πολυπλοκότητα.

Έτσι, παρά τα εντυπωσιακά θεωρητικά νούμερα και τις κατά καιρούς υποσχέσεις ο κινητήρας που λειτουργεί με βενζίνη και diesel ταυτόχρονα παρέμεινε ουσιαστικά σε θεωρητικό επίπεδο χωρίς ποτέ να εφαρμοστεί.