Μια νέα τεχνολογία ραντάρ έρχεται να αναδιαμορφώσει τη λογική της επιτήρησης στους δρόμους, με τις αρχές να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα από τα πιο ακριβή συστήματα ελέγχου ταχύτητας που έχουν τεθεί ποτέ σε λειτουργία.

Η επιτήρηση του οδικού δικτύου έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα, καθώς οι αρχές σε όλη την Ευρώπη έχουν αρχίσει να εγκαθιστούν ολοένα και περισσότερα συστήματα ελέγχου με στόχο την καταγραφή της ταχύτητας των οχημάτων και τον άμεσο εντοπισμό παραβάσεων.

Η πρακτική αυτή δεν είναι νέα, καθώς εδώ και χρόνια τα ραντάρ ταχύτητας αξιοποιούνται για να αποτυπώνουν τη στιγμιαία ταχύτητα ενός οχήματος τη στιγμή που διέρχεται από συγκεκριμένο σημείο και βεβαιώνουν παράβαση εφόσον αυτή υπερβαίνει το όριο.

Τα συστήματα αυτά, ωστόσο, έχουν πολλές φορές δεχθεί κριτική τόσο από οδηγούς όσο και από φορείς, καθώς θεωρείται ότι δεν αποτυπώνουν πάντοτε τη συνολική εικόνα της οδικής συμπεριφοράς ενός οδηγού.

Και αυτό γιατί πολλοί οδηγοί που γνωρίζουν τη θέση των καμερών, είτε επειδή κινούνται συχνά στην περιοχή, είτε επειδή κάνουν χρήση των εφαρμογών που γνωστοποιούν τη θέση τους, επιβραδύνουν προσωρινά πριν από το σημείο ελέγχου για να μην τους γράψουν οι κάμερες και στη συνέχεια επανέρχονται σε ταχύτητες άνω του επιτρεπόμενου ορίου.

Ταυτόχρονα, ένας οδηγός που κατά κανόνα κινείται εντός ορίων ενδέχεται να καταγραφεί για μια στιγμιαία υπέρβαση, ακόμη κι αν αυτή δεν αντικατοπτρίζει τη συνολική του συμπεριφορά.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια νέα τάση που αρχίζει να κερδίζει συνεχώς έδαφος είναι η χρήση καμερών μέσης ταχύτητας, δηλαδή συστημάτων που δεν μετρούν τη στιγμιαία ταχύτητα όταν περνάει από σημείο που βρίσκεται η κάμερα, αλλά τη μέση ταχύτητα ενός οχήματος σε συγκεκριμένο τμήμα του δρόμου.

Ουσιαστικά, το σύστημα υπολογίζει τον χρόνο που απαιτείται για να διανυθεί μια προκαθορισμένη απόσταση και, βάσει του ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου, προσδιορίζει τον ελάχιστο νόμιμο χρόνο διέλευσης.

Εάν ένα όχημα καλύψει την απόσταση σε μικρότερο χρονικό διάστημα, διαπιστώνεται ότι κινήθηκε με ταχύτητα άνω του ορίου για σημαντικό μέρος της διαδρομής και βεβαιώνει την αντίστοιχη παράβαση.

Ένα τέτοιο σύστημα λειτουργεί ήδη στην Ισπανία, και συγκεκριμένα στην περιοχή της Παλένθια, επιτηρώντας ένα κομβικό τμήμα της εθνικής οδού CL-615.

Μάλιστα, πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα συστήματα ελέγχου μέσης ταχύτητας, καθώς καλύπτει μια απόσταση 34,61 χιλιομέτρων, με το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας να είναι στα 90 χλμ./ώρα.

Όπως είπαμε, η εκτίμηση του απαιτούμενου χρόνου διέλευσης βασίζεται στον απλό μαθηματικό τύπο «χρόνος = απόσταση / ταχύτητα». Στον συγκεκριμένο δρόμο, ένας οδηγός που κινείται με το ανώτατο όριο ταχύτητας δεν θα μπορεί να ολοκληρώσει την διαδρομή σε λιγότερο από 23,07 λεπτά.

Συνεπώς, ένας οδηγός που κινείται σταθερά με 90 χλμ./ώρα απαιτεί λίγο περισσότερο από 23 λεπτά, με κάθε σημαντική απόκλιση προς τα κάτω στον χρόνο διέλευσης να συνεπάγεται υπέρβαση της μέσης ταχύτητας και να ενεργοποιεί τη διαδικασία βεβαίωσης παράβασης.

Από την έναρξη λειτουργίας του, το σύστημα έχει ήδη καταγράψει περισσότερες από 12.000 κλήσεις στο εν λόγω τμήμα του δρόμου, ενώ σημειώνεται ότι οι ισπανικές αρχές αξιολογούν τη λειτουργία του ως ιδιαίτερα αποτελεσματική, επισημαίνοντας ότι το μοντέλο ελέγχου της μέσης ταχύτητας θεωρείται πιο αντιπροσωπευτικό της συνολικής οδικής συμπεριφοράς και, κατ’ επέκταση, δικαιότερο για το σύνολο των οδηγών.

Διαβάστε επίσης: