Το λάδι αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους παράγοντες για τη σωστή λειτουργία του κινητήρα, καθώς προλαμβάνει βλάβες και πρόωρη φθορά, ανεξαρτήτως των χιλιομέτρων που διανύει ένα αυτοκίνητο.

Το λάδι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αναλώσιμα ενός αυτοκινήτου, εξασφαλίζοντας τη μακροχρόνια αποδοτικότητα αλλά και τη βέλτιστη λειτουργία του κινητήρα. Ο ρόλος του είναι διπλός, καθώς αφενός μειώνει τις τριβές μεταξύ των κινούμενων μερών και αφετέρου συμβάλλει στην απομάκρυνση της θερμότητας που παράγεται στο εσωτερικό του κινητήρα.

Για τον λόγο αυτό, είναι ζωτικής σημασίας για έναν οδηγό να γνωρίζει πότε πρέπει να αντικαθίσταται και πότε να γίνονται οι απαραίτητες αλλαγές ώστε ο κινητήρας να παραμένει σε άριστη κατάσταση, να διατηρείται η απόδοση του οχήματος και να αποφεύγεται η αύξηση της κατανάλωσης καυσίμου.

Φυσικά, όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, προαπαιτούμενο για την αποφυγή προβλημάτων στον κινητήρα είναι η αυστηρή τήρηση του προγράμματος συντήρησης που ορίζει ο κατασκευαστής για κάθε μοντέλο.

Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί, στην ουσία, τη «βίβλο» για ό,τι αφορά τη συντήρηση του αυτοκινήτου, καθώς στο εγχειρίδιο χρήσης καθορίζεται με σαφήνεια τόσο ο τύπος του λιπαντικού που πρέπει να χρησιμοποιείται όσο και τα χρονικά ή χιλιομετρικά διαστήματα για την αλλαγή του.

Τα παραπάνω, φυσικά, θεωρούνται βασικές οδηγίες και έναν κοινό τόπο για όσους φροντίζουν να διατηρούν το αυτοκίνητό τους σε άριστη κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, ένα «γκρίζο» σημείο που απασχολεί πολλούς οδηγούς αφορά τα οχήματα που χρησιμοποιούνται ελάχιστα και διανύουν λίγα χιλιόμετρα, και κατά πόσο σε αυτά διαφοροποιούνται τόσο τα διαστήματα αλλαγής του λαδιού όσο και η γενικότερη φροντίδα του κινητήρα.

Αν, για παράδειγμα, ένα όχημα διανύει μόλις 3.000 έως 4.000 χιλιόμετρα τον χρόνο, ανακύπτει το ερώτημα: Η αλλαγή λαδιών πρέπει να αναβληθεί μέχρι να φτάσει το αυτοκίνητο τα χιλιόμετρα που ορίζει ο κατασκευαστής ή χρειάζεται να ακολουθείται μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση;

Στην πραγματικότητα, σε έναν κινητήρα που παραμένει ανενεργός για μεγάλο χρονικό διάστημα και χρησιμοποιείται περιορισμένα, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι και ο χρόνος αφήνει τα δικά του σημάδια.

Πιο συγκεκριμένα, με την πάροδο των μηνών, το λάδι χάνει σταδιακά τις ιδιότητές του, καθώς η έκθεσή του στο οξυγόνο, την υγρασία και τη θερμότητα αλλοιώνει τη χημική του σύσταση, ενώ τα πρόσθετα που περιέχει χάνουν σταδιακά την αποτελεσματικότητά τους.

Η φθορά αυτή είναι ιδιαίτερα επιβλαβής, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη κατανάλωση καυσίμου, υπερθέρμανση του κινητήρα και σοβαρές βλάβες λόγω πρόωρης φθοράς κρίσιμων εξαρτημάτων.

Σε ακραίες περιπτώσεις, μάλιστα, μπορεί να προκληθούν βλάβες στη φλάντζα κεφαλής, παραμορφώσεις εσωτερικών μερών του κινητήρα ή ακόμη και η ανάγκη πλήρους αντικατάστασής του.

Σε γενικές γραμμές, στα βενζινοκίνητα οχήματα, το διάστημα αλλαγής λαδιών κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 10.000 και 15.000 χιλιομέτρων, καθώς οι κινητήρες αυτοί είναι γενικά λιγότερο απαιτητικοί για το λάδι. Αντίθετα, σε ένα πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο, η αλλαγή λαδιών συνιστάται κάθε 7.000 έως 10.000 χιλιόμετρα, πάντα λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες χρήσης.

Η οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο, για παράδειγμα, είναι λιγότερο επιβαρυντική σε σχέση με την αστική μετακίνηση, όπου η οδήγηση σε χαμηλές στροφές και ταχύτητες, καθώς και οι συνεχείς αυξομειώσεις ταχύτητας σε φανάρια ή στην κίνηση, καταπονούν περισσότερο το λάδι και, εν γένει, τον κινητήρα.

Στα νεότερα αυτοκίνητα, τα διαστήματα αλλαγής λαδιών μπορεί να φτάνουν ακόμη και τα 15.000 έως 30.000 χιλιόμετρα, χάρη στη χρήση προηγμένων συνθετικών λιπαντικών με μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο και στις καταπονήσεις.

Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και σε οχήματα που χρησιμοποιούνται ελάχιστα, πρέπει να πάντα να θυμόμαστε ότι η αντικατάσταση του λαδιού σύμφωνα με το πρόγραμμα του κατασκευασατή παραμένει απαραίτητη, καθώς η φθορά του δεν εξαρτάται μόνο από τα χιλιόμετρα, αλλά και από την πάροδο του χρόνου.

Διαβάστε επίσης