Η συντήρηση ενός αυτοκινήτου δεν είναι απλώς μια τυπική υποχρέωση, αλλά ο βασικός παράγοντας που καθορίζει πόσο καλά θα αντέξει στον χρόνο.

Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, η σωστή και επαρκής συντήρηση είναι μια από τις σημαντικές διαδικασίες του αυτοκινήτου, και αυτή που ξεχωρίζει τα αυτοκίνητα που παραμένουν αξιόπιστα και αποδοτικά μετά από χρόνια χρήσης από εκείνα που εμφανίζουν πρόωρα φθορές και προβλήματα.

Φυσικά, οι εργασίες συντήρησης επηρεάζουν άμεσα και τη μεταπωλητική του αξία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν έχουν τηρηθεί σωστά όλα τα προβλεπόμενα service και οι οδηγίες του κατασκευαστή.

Γενικά, ο κύκλος ζωής ενός οχήματος αποτελείται από πολλαπλές φάσεις, ωστόσο ένα σημαντικό ορόσημο που αναγνωρίζουν οι ειδικοί είναι όταν το κοντέρ φτάσει τα 150.000 χλμ.. Σε αυτή την περίπτωση μικάμε μεν για ένα αυτοκίνητο που έχει γράψει αρκετά χιλιόμετρα, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται παλιό ή υποψήφιο για αντικατάσταση.

Είναι όμως το σημείο που ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να δώσει αυξημένη προσοχή, να προχωράει σε πιο συστηματικούς ελέγχους και να εμφανίσει μεγαλύτερη συνέπεια στη συντήρηση, ώστε το όχημα να παραμείνει πλήρως λειτουργικό και ασφαλές για αρκετά ακόμη χρόνια.

Ως προς αυτό, καθοριστικό ρόλο παίζει η φροντίδα του κινητήρα και, ειδικότερα, η σωστή διαχείριση των λιπαντικών. Η αλλαγή λαδιών αποτελεί βασική εργασία σε όλη τη διάρκεια ζωής ενός αυτοκινήτου, όμως όσο τα χιλιόμετρα αυξάνονται, τόσο πιο κρίσιμη γίνεται η ποιότητα και η συχνότητά της.

Και αυτό γιατί το λάδι καταπονείται από τις υψηλές θερμοκρασίες και τις τριβές, χάνει τις ιδιότητές του και αδυνατεί να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μηχανικά μέρη. Σε αυτό το στάδιο, η χρήση του κατάλληλου λιπαντικού, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, δεν είναι απλώς σύσταση αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία του κινητήρα.

Παράλληλα, πρέπει να ελέγχεται η κατάσταση των μπουζί, τα οποία συνήθως πλησιάζουν στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους γύρω σε αυτά τα χιλιόμετρα, με αποκλίσεις ανάλογα με τον τύπο και τη χρήση του αυτοκινήτου. Εξίσου σημαντική είναι η κατάσταση των υγρών που σχετίζονται με τη μετάδοση και την ασφάλεια. Το υγρό του κιβωτίου ταχυτήτων υποβαθμίζεται με τον χρόνο, καθώς θερμότητα και τριβές μειώνουν σταδιακά την αποτελεσματικότητά του.

Στα 150.000 χλμ. απαιτείται προσοχή και τσεκ-απ, ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν το να μην γίνει πλήρη έκπλυση του κιβωτίου από το υγρό, καθώς μπορεί να αποκολλήσει επικαθίσεις και να δημιουργήσει προβλήματα στο σύστημα. Η ασφαλέστερη πρακτική είναι η αποστράγγιση και η επαναπλήρωση με νέο υγρό, ώστε το σύστημα να συνεχίσει να λειτουργεί αποδοτικά.

Αντίστοιχα, και το υγρό φρένων αποτελεί κρίσιμο στοιχείο των φρένων, του βασικού συστήματος του αυτοκινήτου που μας προσφέρει ενεργητική ασφάλεια. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, το υργρό απορροφά υγρασία από το περιβάλλον, γεγονός που μειώνει την απόδοση πέδησης και αλλοιώνει την αίσθηση του πεντάλ. Φυσικά, η αντικατάστασή του δεν πρέπει να καθυστερεί, καθώς επηρεάζει άμεσα την αποτελεσματικότητα των φρένων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το σύστημα ψύξης, το οποίο συχνά παραμελείται, ενώ μπορεί να αποτελέσει και παγίδα, αφού ακόμη κι αν η στάθμη του ψυκτικού υγρού φαίνεται φυσιολογική, η απόδοσή του μειώνεται, με αποτέλεσμα να χάνει την ικανότητά του να ρυθμίζει σωστά τη θερμοκρασία του κινητήρα και να τον προστατεύει από υπερθέρμανση και διάβρωση. Ανάλογα με τον τύπο, συνιστάται αλλαγή του ψυκτικού κάθε 50.000 χιλιόμετρα περίπου.

Απόλυτο SOS για κάθε οδηγό είναι σίγουρα ο ιμάντας χρονισμού, ο οποίος αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα εξαρτήματα. Η φθορά ή η αστοχία του μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές, όπως στραβωμένες βαλβίδες ή καταστροφή εμβόλων, οδηγώντας ακόμη και σε πλήρη αχρήστευση του κινητήρα.

Μετά τα 150.000 χλμ. απαιτείται επίσης έλεγχος σε όλα τα βοηθητικά εξαρτήματα και τις σωληνώσεις. Με την πάροδο του χρόνου, τα λάστιχα ξεραίνονται, χάνουν την ελαστικότητά τους και μπορεί να παρουσιάσουν ρωγμές. Μια διαρροή στο κύκλωμα ψύξης μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια αντιψυκτικού και υπερθέρμανση, ενώ διαρροές σε σωλήνες καυσίμου ενέχουν σοβαρούς κινδύνους πυρκαγιάς. Αντίστοιχη προσοχή απαιτείται και στις σωληνώσεις του υδραυλικού τιμονιού.

Τέλος, καθοριστικής σημασίας είναι η κατάσταση της ανάρτησης, της διεύθυνσης και των φρένων. Τα αμορτισέρ και τα γόνατα ανάρτησης, μετά από τόσα χιλιόμετρα, είναι πιθανό να έχουν χάσει μέρος της απόδοσής τους, με τους ειδικούς να τονίζουν ότι διαρροές, υπερβολικοί κραδασμοί, αναπηδήσεις ή αυξημένη απόσταση φρεναρίσματος αποτελούν σαφείς ενδείξεις φθοράς.

Παράλληλα, ακρόμπαρα, μπαλάκια και ρουλεμάν ανάρτησης επηρεάζουν την ακρίβεια της διεύθυνσης και τη σωστή ευθυγράμμιση, με συνέπεια ανομοιόμορφη φθορά ελαστικών και μειωμένο έλεγχο.

Διαβάστε επίσης