Οι τελευταίες διεθνείς εξελίξεις και οι νέες ανάγκες που αυτές δημιουργούν φαίνεται πως αλλάζουν σημαντικά την κατάσταση στην Ευρώπη, φέρνοντας στο προσκήνιο σενάρια για σαρωτικές παρεμβάσεις.

Ο τομέας του αυτοκινήτου αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας, με τις γεωπολιτικές εξελίξεις να επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία του, αλλά και τον ίδιο να επηρεάζει με τη σειρά του κρίσιμες αποφάσεις που λαμβάνονται σε διεθνές επίπεδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα η αβεβαιότητα γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, έχουν δημιουργήσει έντονες πιέσεις στις τιμές των καυσίμων, επηρεάζοντας άμεσα οδηγούς και οικονομίες.

Αυτή ακριβώς η άνοδος των τιμών έχει ήδη οδηγήσει πολλές χώρες στην αναζήτηση λύσεων για τον περιορισμό των επιπτώσεων που επιφέρει, λαμβάνοντας μέτρα που περιλαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις, επιδοτήσεις στους οδηγούς και άλλα κίνητρα.

Πλέον φαίνεται πως εξετάζονται διεξοδικώς κα παρεμβάσεις που δεν έχουν ως σκοπό να απαλύνουν την πίεση στους οδηγούς, άλλα στοχεύουν στη συνολική μείωση της κατανάλωσης καυσίμων.

Σε αυτό το περιβάλλον, μία από τις προτάσεις που κερδίζει όλο και περισσότερου έδαφος στους πολιτικούς κύκλους των Βρυξελλών αφορά το προσωρινό μέτρο της μείωσης των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους.

Η βασική λογική πίσω από το μέτρο είναι ότι ακόμη και μερικές μικρές μειώσεις στην ταχύτητα μπορούν να οδηγήσουν σε αισθητή εξοικονόμηση καυσίμου, ειδικά όταν μιλάμε για μεγάλες αποστάσεις και ίσως πιο αυξημένες ταχύτητας.

Εν ολίγοις, φαίνεται πως τα ευρωπαϊκά όργανα εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να μειώσουν το ανώτατο όριο από τα 130 χλμ./ώρα (ή τα 120 χλμ./ώρα σε ορισμένες χώρες) στα 110 χλμ./ώρα, με στόχο να περιοριστεί η κατανάλωση και κατ’ επέκταση η ανάγκη για συχνούς ανεφοδιασμούς.

Σημειώνεται πως παρόλο που το εν λόγω το μέτρο έχει βρει ήδη αρκετούς υποστηρικτές, πολλοί αντιτίθενται σε μια τέτοια εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι η εξοικονόμηση που θα προκύψει από μια τέτοια αλλαγή θα είναι σχετικά περιορισμένη σε σχέση με την επίδραση που θα έχει στην καθημερινότητα των οδηγών και στους χρόνους μετακίνησης.

Σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, η μείωση της ταχύτητας σε αυτά τα επίπεδα μπορεί να οδηγήσει σε εξοικονόμηση περίπου 0,5 λίτρων καυσίμου ανά 100 χιλιόμετρα. Σε ετήσια βάση, για έναν οδηγό που διανύει περίπου 20.000 χιλιόμετρα, αυτό μεταφράζεται σε περίπου 100 λίτρα καυσίμου λιγότερα.

Με τη μέση τιμή της βενζίνης στα 2.055 -την ημέρα που γράφεται το άρθρο- , η εξοικονόμηση θα φτάνει 200 ευρώ ετησίως, δηλαδή λίγο πάνω από 15-17 ευρώ τον μήνα, ποσό που αρκετοί θεωρούν μικρό σε σχέση με τις αλλαγές που θα επιφέρει ένα τέτοιο μέτρο.

Διαβάστε επίσης: