Ένα από τα πλέον καταστροφικά φυσικά φαινόμενα του προηγούμενου αιώνα στη Μεσόγειο είχε ως αποτέλεσμα περισσότερα από 1.000 αυτοκίνητα να καταλήξουν στον βυθό της θάλασσας.

Τα αυτοκίνητα, μαζί με τις αστικές δομές, τους ανθρώπινους οικισμούς και τις τεχνολογικές υποδομές, αποτελούν μέρος ενός τεχνητού οικοσυστήματος που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος και του επιτρέπει να ζει σε ένα ασφαλές περιβάλλον και να υπερβαίνει τους φυσικούς περιορισμούς.

Ωστόσο, ακόμη και στη σχετικά σύντομη ιστορία της αυτοκίνησης, η φύση έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι μπορεί να υπερισχύσει των ανθρώπινων κατασκευών, συμπεριλαμβανομένων και των αυτοκινήτων.

Μια τέτοια περίπτωση σημειώθηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1970 στην Ιταλία, όταν καταρρακτώδεις βροχές έπληξαν την ευρύτερη περιοχή της Genoa, μετατρέποντας τους δρόμους της πόλης σε ορμητικά ποτάμια.

Τα νερά παρέσυραν σπίτια, καταστήματα, κρίσιμες υποδομές, αλλά και εκατοντάδες σταθμευμένα ή κινούμενα αυτοκίνητα, τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς, με πολλά από αυτά να καταλήγουν στη θάλασσα.

Οι πλημμύρες προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές στην πόλη, αφήνοντας πίσω τους νεκρούς και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, ενώ δημιούργησαν ένα τεράστιο περιβαλλοντικό και επιχειρησιακό πρόβλημα για τις αρχές.

Πιο συγκεκριμένα, οι αρμόδιες υπηρεσίες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια πρωτοφανή «οικολογική βόμβα» που επέπλεε στα νερά της γειτονικής πόλης Varazze στην Λιγουριανή Θάλασσα της Μεσογείου.

Πάνω από 1.000 αυτοκίνητα, γεμάτα από καύσιμα, λιπαντικά, λάσπες και συντρίμμια από την πλημμύρα, έπρεπε να απομακρυνθούν άμεσα, αφού είχαν καταλήξει μέσα στο Τυρηννικό Πέλαγος, χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρο προηγούμενο για το πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μια τέτοια κατάσταση.

Εν τέλει, οι αρχές αποφάσισαν να καθαρίσουν τα οχήματα από καύσιμα και λάδια, περιορίζοντας όσο το δυνατόν τον άμεσο κίνδυνο ρύπανσης, και στη συνέχεια να τα μεταφέρουν με μεγάλες φορτηγίδες σε ανοιχτά νερά.

Εκεί, στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Punta dell’Olmo και το Cottolengo, τα αυτοκίνητα αφέθηκαν να βυθιστούν στο Τυρρηνικό Πέλαγος.

Σύμφωνα με τις νεώτερες πληροφορίες, πενήντα και πλέον χρόνια αργότερα, τα περισσότερα από αυτά τα οχήματα έχουν πλέον καλυφθεί από θαλάσσια ιζήματα και αμμόλοφους, ενώ η συνεχής έκθεση στο θαλάσσιο αλάτι έχει οδηγήσει στη σχεδόν πλήρη διάβρωσή τους.

Φυσικά, η εν λόγω κατάσταση έχει δημιουργήσει σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, αφού τα αυτοκίνητα παραμένουν δυνητικές πηγές απελευθέρωσης βαρέων μετάλλων και μικροπλαστικών, γεγονός που συνιστά διαρκή περιβαλλοντική απειλή για την περιοχή.

Την ίδια στιγμή, η παρουσία τους φαίνεται να έχει δημιουργήσει και έναν απρόσμενο θετικό αντίκτυπο. Σύμφωνα με μαρτυρίες και παρατηρήσεις της περιοχής, τα περισσότερα από 1.000 αυτοκίνητα στον βυθό του Τυρρηνικού Πελάγους έχουν λειτουργήσει ως τεχνητοί ύφαλοι, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ιδιαίτερα δραστήριου και πολυποίκιλου θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Πολλά είδη ψαριών και άλλων οργανισμών έχουν βρει καταφύγιο στα διαβρωμένα οχήματα, μετατρέποντας την περιοχή σε ενεργό πεδίο αλιείας, χωρίς όμως, σύμφωνα με τις αρχές, να ακακόπτει αυτό την ανάγκη έυρεσης μιας λύσης για το εν λογω ζήτημα.

Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ:

Διαβάστε επίσης