Η άγνωστη λίμνη της Εθνικής Οδού -Χιλιάδες οδηγοί περνούν από δίπλα της χωρίς να το γνωρίζουν
Μία λίμνη ελάχιστα χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας παραμένει άγνωστη σε πολλούς από τους οδηγούς που περνούν δίπλα της καθημερινά.
Ελάχιστοι από τους χιλιάδες οδηγούς που περνούν από δίπλα της για να πάνε στις δουλειές τους γνωρίζουν την ύπαρξή της. Ωστόσο η λίμνη Κουμουνδούρου, κρυμμένη πίσω από τη βουή της Εθνικής Οδού Αθηνών-Κορίνθου, έχει μεγάλη ιστορία, καθώς αναφέρεται σε πηγές από την αρχαιότητα.
Μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα, στα όρια Χαϊδαρίου και Ασπροπύργου, βρίσκεται αυτή η μικρή υδάτινη κοιλότητα που πολλοί αγνοούν, παρά το γεγονός ότι απλώνεται ακριβώς δίπλα στην κεντρική αρτηρία που ενώνει την πρωτεύουσα με την Πελοπόννησο. Για όσους σταθούν για λίγο να την παρατηρήσουν, αποκαλύπτει ένα σπάνιο κομμάτι φυσικής ομορφιάς και ιστορικής συνέχειας.
BUY NOW
Η λίμνη Κουμουνδούρου δεν είναι παρά μια λιμνοθάλασσα, καθώς εδράζεται στο επίπεδο της θάλασσας, πολύ κοντά στις βορειοανατολικές ακτές του κόλπου της Ελευσίνας. Σήμερα τη χωρίζει από τη θάλασσα η Εθνική Οδός, ενώ το νερό της είναι υφάλμυρο, καθώς εισχωρεί σε αυτή θαλασσινό νερό.
Στην αρχαιότητα είχε την ονομασία Ρειτός, από την πηγή Ρειτά, από την οποία προερχόταν το νερό της λίμνης. Θεωρείται πως σχηματίστηκε τεχνητά κατά την κλασική περίοδο, όταν η διάνοιξη του αρχαίου δρόμου εμπόδισε τα νερά των πηγών να καταλήξουν στη θάλασσα.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, η λίμνη Ρειτός ήταν αφιερωμένη στην Περσεφόνη, ενώ δίπλα της υπήρχε μια δεύτερη λίμνη, το Κεφαλάρι, αφιερωμένη στη Δήμητρα. Οι δύο λίμνες, ιερές για τους κατοίκους της Ελευσίνας, θεωρούνταν τόποι μυστηριακοί και μόνο οι ιερείς επιτρεπόταν να ψαρεύουν στα νερά τους. Οι αρχαίοι πίστευαν μάλιστα ότι τα νερά τους είχαν υπόγεια επικοινωνία με τον Εύριπο της Χαλκίδας.
Στη δεκαετία του 1950 η δεύτερη λίμνη αποστραγγίστηκε, όμως η Κουμουνδούρου παρέμεινε ζωντανή, έστω και παραμελημένη. Ο αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός είχε εντοπίσει στο κέντρο της μακρύ τοίχο, πιθανό τμήμα του αρχαίου φράγματος που συγκρατούσε τα ύδατα.
Η σύγχρονη ονομασία της αποδίδεται είτε σε οικογένεια γαιοκτημόνων του 19ου αιώνα είτε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, στη θητεία του οποίου πραγματοποιήθηκαν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας στην περιοχή.
