Δίπλα στον αυτοκινητόδρομο 89 στη Γιούτα, πολύ κοντά στα σύνορα με την Αριζόνα, περίπου 130 χιλιόμετρα από το Εθνικό Πάρκο Zion νότια των ΗΠΑ, βρίσκεται ένα ασυνήθιστο νεκροταφείο αυτοκινήτων.
Τα κουφάρια, κλασικών πλέον μοντέλων, του Ντιτρόιτ, είναι στοιβαγμένα από τη βάση ενός φαραγγιού μέχρι τον δρόμο. Σήμερα θυμίζουν κάτι σαν έργο αφηρημένης τέχνης, αφημένο στην έρημο δίχως λογική, όμως υπάρχει εξήγηση για τη συγκεκριμένη «διακόσμηση». Ή τουλάχιστον έτσι ίσχυε κάποτε.
Το σημείο είναι γνωστό ως Catstair Canyon και το τείχος από τα οχήματα ονομάζεται Catstair Riprap. H δεύτερη λέξη χρησιμοποιεται ως ορολογία για το υλικό που συσσωρεύεται για ανάχωμα κατά μήκος σε όχθες, ώστε να προστατεύεται το έδαφος από τη διάβρωση του νερού. Στις μέρες μας, οι μηχανικοί προτιμούν την πέτρα ή το σκυρόδεμα, αλλά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι ειδικοί του πρόσφατου παρελθόντος, είχαν μια πολύ πιο ριζοσπαστική ιδέα.
BUY NOW
Έτσι σκέφτηκαν τις λαμαρίνες των κατεστραμμένων και των τρακαρισμένων αυτοκινήτων! Βλέποντας μερικά από αυτά, όπως μια Chevrolet Bel Air, μια Lincoln Continental ή ένα Chevrolet Corvair, το ένα πάνω στο άλλο, σε «πιάνει» η καρδιά σου. Η προσπάθεια να ξεκινήσει κανείς να σκαρφαλώνει πάνω στον πρωτότυπο… πύργο από παλιοσίδερα είναι μάταιη.
Ακόμα ένα αντίστοιχο παράδειγμα τέτοιου νεκροταφείου-στοίβας, υπάρχει στις όχθες του ποταμού Λουπ στο Κολόμππους στη Νεμπράσκα. Ο σκοπός ήταν ο ίδιος παντού. Να αποτραπεί η διάβρωση της γης από το νερό. Στην περίπτωση του φαραγγιού Catstair ο μεγάλος εχθρός ήταν οι καταρρακτώδεις βροχές. Έπρεπε να εξασφαλιστεί οπωσδήποτε η στήριξη για τον αυτοκινητόδρομο που έχει χτιστεί από πάνω.
Βέβαια η πρακτική έχει σταματήσει να χρησιμοποιείται πια, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι νέες τεχνολογίες συνέβαλαν στο να δοθεί ένα τέλος, διότι μπορεί να ήταν αποτελεσματική, αλλά είχε και περιβαλλοντικό κόστος.
