Αν και το μυαλό πολλών πηγαίνει αυθόρμητα σε supercars και συλλεκτικές εκδόσεις πολυτελών μοντέλων, το πραγματικά ακριβότερο αυτοκίνητο στον κόσμο δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς.
Τα supercars αποτελούν διαχρονικά ένα από τα πιο εντυπωσιακά κεφάλαια της αυτοκίνησης, αφού μιλάμε για οχήματα που ξεχωρίζουν και εντυπωσιάζουν όποιον τα αντικρίζει, χάρη στις εξωπραγματικές επιδόσεις τους, τον εντυπωσιακό σχεδιασμό και τα εξαιρετικά πολυτελή χαρακτηριστικά τους.
Εταιρείες όπως η Ferrari, η Lamborghini και η Bugatti έχουν συνδέσει διαχρονικά το όνομά τους με την έννοια της πολυτέλειας και του εξαιρετικά υψηλού κόστους στην αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς συγκαταλέγονται μεταξύ των κατασκευαστών που έχουν παρουσιάσει ορισμένα από τα ακριβότερα αυτοκίνητα παγκοσμίως, με τις τιμές των μοντέλων τους να ανέρχονται συχνά σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ.
BUY NOW
Παρότι όμως η αναφορά στο «πιο ακριβό όχημα» οδηγεί αυθόρμητα τη σκέψη σε τέτοιου είδους premium φίρμες, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Και αυτό γιατί ο εν λόγω τίτλος δεν ανήκει σε μοντέλο που προέρχεται από τον χώρο της υπερπολυτελούς αυτοκίνησης, αλλά για ένα όχημα που κατασκευάστηκε στο πλαίσιο της συνεργασίας της Boeing με τη... NASA.
Το πιο ακριβό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε ποτέ είναι το διαστημικό όχημα εξερεύνησης, γνωστό ως Lunar Roving Vehicle. Το συγκεκριμένο όχημα δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Apollo από την NASA και χρησιμοποιήθηκε από αστροναύτες για την εξερεύνηση της επιφάνειας της Σελήνης.
Το όχημα LRV αποτελεί μέχρι σήμερα το μοναδικό αυτοκίνητο που έχουν οδηγήσει άνθρωποι εκτός του πλανήτη Γη, γεγονός που από μόνο του το καθιστά ιστορικό. Παράλληλα όμως αποτελεί και το ακριβότερο τετράτροχο που κατασκευάστηκε ποτέ, καθώς η ανάπτυξή του αποδείχθηκε εξαιρετικά δαπανηρή.
Το αρχικό συμβόλαιο για την κατασκευή του προέβλεπε δαπάνη περίπου 19 εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό ήδη τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής. Καθώς όμως το πρόγραμμα εξελισσόταν και οι τεχνικές απαιτήσεις αυξάνονταν, χρειάστηκαν σημαντικές τροποποιήσεις, δοκιμές και αναβαθμίσεις.
Έτσι, το τελικό κόστος έφτασε περίπου τα 38 εκατομμύρια δολάρια. Αν μετατραπεί το ποσό αυτό σε σημερινές τιμές, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό, το συνολικό κόστος ξεπερνά τα 250 εκατομμύρια ευρώ.
Οι λόγοι για το τόσο υψηλό κόστος είναι προφανείς, αφού δεν μιλάμε για ένα κλασσικό αυτοκίνητο άλλα ένα όχημα που έπρεπε να σχεδιαστεί για να λειτουργεί σε ένα από τα πιο ακραία περιβάλλοντα που μπορεί να αντιμετωπίσει μια μηχανή.
Ειδικότερα, οι μηχανικοί έπρεπε να δημιουργήσουν ένα όχημα ιδιαίτερα ελαφρύ, ώστε να μεταφερθεί με ασφάλεια στη Σελήνη, αλλά ταυτόχρονα αρκετά ανθεκτικό ώστε να κινείται πάνω στο τραχύ σεληνιακό έδαφος, στο οποίο δεν υπάρχει καθόλου ατμόσφαιρα και χαρακτηρίζεται από τεράστιες διακυμάνσεις θερμοκρασίας.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα όχημα βάρους μόλις περίπου 210 κιλών, το οποίο όμως μπορούσε να μεταφέρει αστροναύτες, επιστημονικό εξοπλισμό και δείγματα εδάφους. Η κίνηση προερχόταν από τέσσερις ανεξάρτητους ηλεκτρικούς κινητήρες (έναν για κάθε τροχό) οι οποίοι απέδιδαν συνολικά μόλις 1 περίπου ίππο ισχύος.
Η χαμηλή αυτή ισχύς ήταν συνειδητή επιλογή των μηχανικών, καθώς στόχος ήταν η αξιοπιστία και η σταθερότητα στο ιδιαίτερο περιβάλλον της Σελήνης, με τη μέγιστη ταχύτητα να φτάνει περίπου τα 12 χλμ./ώρα.
Συνολικά τρία τέτοια οχήματα έφτασαν στη Σελήνη, με το πρώτο να χρησιμοποιείται το 1971 κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 15, ενώ τα άλλα δύο ακολούθησαν στις επόμενες αποστολές του προγράμματος. Χάρη σε αυτά, οι αστροναύτες μπόρεσαν να καλύψουν πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις στην επιφάνεια του φεγγαριού και να συλλέξουν σημαντικά επιστημονικά δεδομένα.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα οχήματα αυτά δεν επέστρεψαν ποτέ στη Γη. Επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος στα διαστημόπλοια για τη μεταφορά τους πίσω, τα τρία πιο ακριβά «αυτοκίνητα» που κατασκευάστηκαν ποτέ παραμένουν μέχρι σήμερα στη Σελήνη, περίπου 384.000 χιλιόμετρα μακριά από τον πλανήτη όπου δημιουργήθηκαν.
