Γιατί η παλιά βενζίνη σκοτώνει τον κινητήρα του αυτοκινήτου σου -Τι είναι η «πανούκλα του diesel», τι πρέπει να κάνουν οι ιδιοκτήτες
Ένα ακινητοποιημένο αυτοκίνητο είναι ένα χημικό «εργαστήριο» σε συνεχή λειτουργία, και σε αντίθεση με τη διαδεδομένη αντίληψη, το καύσιμο που αποθηκεύεται στο ρεζερβουάρ μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες φθορές.
Η οξείδωση των υδρογοναθράκων που βρίσκονται στα υγρά καύσιμα οδηγεί σε μια σταδιακή απώλεια βασικών ιδιοτήτων με τη πάροδο του χρόνου, παρά το γεγονός ότι η βενζίνη και το πετρέλαιο δεν έχουν μια ξεκάθαρη ημερομηνία λήξης.
Ειδικότερα ωστόσο, το ντίζελ που αποθηκεύεται στο ρεζερβουάρ υπόκειται σε χημικές μεταβολές οι οποίες με την πάροδο του χρόνου, και εφόσον το αυτοκίνητο βρίσκεται σε ακινησία, ευνοούν την ανάπτυξη αποικιών βακτηρίων, απειλώντας άμεσα την ομαλή λειτουργία των συστημάτων που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση καυσίμου, αλλά και την παροχή του στον κινητήρα.
BUY NOW
Πριν από λίγες δεκαετίες, το diesel ήταν προϊόν αποκλειστικά της απόσταξης του αργού πετρελαίου: ένα σχετικά σταθερό μείγμα ορυκτών υδρογονανθράκων, ικανό να παραμένει στο ρεζερβουάρ για χρόνια χωρίς σημαντική αλλοίωση.
Ωστόσο, η ανάγκη μείωσης του ανθρακικού αποτυπώματος στον τομέα των μεταφορών άλλαξε δραστικά τη σύσταση του καυσίμου. Σήμερα, όταν οι οδηγοί γεμίζουν diesel στο πρατήριο, πρόκειται για ένα σύνθετο μείγμα που περιέχει και βιοντίζελ, και πιο συγκεκριμένα εστέρες λιπαρών οξέων (FAME – Fatty Acid Methyl Esters).
Παρότι η προσθήκη καυσίμου φυτικής προέλευσης μειώνει τις εκπομπές CO₂ και ωφελεί το περιβάλλον, εισάγει μια σοβαρή χημική αδυναμία στο καύσιμο: την αστάθεια. Σε αντίθεση με τους ορυκτούς υδρογονάνθρακες που είναι υδρόφοβοι, οι φυτικοί εστέρες έχουν ισχυρή συγγένεια με το νερό. Αυτή η ιδιότητα αλλάζει ριζικά τη συμπεριφορά του καυσίμου κατά την παραμονή του στο ρεζερβουάρ.
Εδώ εντοπίζεται η καρδιά του προβλήματος: Το νερό από μόνο του έχει την ιδιότητα να διαβρώνει, ωστόσο επιτρέπει και την ανάπτυξη ζωής. Στο ρεζερβουάρ λοιπόν εισέρχονται μικροοργανισμοί υπό μορφή σπορίων, μεταξύ των οποίων βακτήρια και μύκητες.
Οι μικροοργανισμοί αυτοί χρειάζονται δύο πράγματα για να αναπτυχθούν: νερό για να ζήσουν και άνθρακα για να τραφούν. Επομένως ο συνδυασμός νερού–diesel τους προσφέρει έναν ιδανικό βιότοπο. Ζουν στα σταγονίδια νερού που κατακάθονται στον πυθμένα του ρεζερβουάρ και τρέφονται με τους υδρογονάνθρακες, κυρίως με τους φυτικούς εστέρες του βιοντίζελ.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες ακινησίας, ένας πολύ μικρός πληθυσμός μπορεί να εξελιχθεί σε αποικία ορατή με γυμνό μάτι. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως “diesel plague” ή «πανούκλα του diesel», σχηματίζοντας ένα είδος ζελατινώδους λάσπης, καφέ ή μαύρου χρώματος.
Το ρεζερβουάρ μετατρέπεται κυριολεκτικά σε ανεξέλεγκτο «βιοαντιδραστήρα», ενώ εκκρίνονται ιδιαίτερα διαβρωτικές χημικές ουσίες, όπως οξικό οξύ, αλλά και μικρές ποσότητες θειικού οξέος.
Το pH του νερού στον πυθμένα του ρεζερβουάρ μειώνεται δραστικά, δημιουργώντας έντονα όξινο περιβάλλον. Η οξύτητα αυτή προσβάλλει τόσο το ρεζερβουάρ, όσο και τα βυθισμένα στο καύσιμο εξαρτήματα, όπως η αντλία καυσίμου και οι αισθητήρες στάθμης. Όταν το όχημα επανεκκινήσει μετά από μήνες ακινησίας, οι επικαθίσεις αυτές παρασύρονται και μεταφέρονται σε εξαρτήματα του κινητήρα.
Τι συμβαίνει με τους κινητήρες βενζίνης
Εάν η βενζίνη οξειδωθεί και συσσωρεύσει μικροοσωματίδια, αυτά μπορούν να παραμείνουν στον πυθμένα της δεξαμενής καυσίμου, εμποδίζοντας την ακριβή μέτρηση της ποσότητας του διαθέσιμου καυσίμου.
Η αντλία καυσίμου επηρεάζεται επίσης, καθώς η παρουσία υπολειμμάτων την θέτει σε κίνδυνο δυσλειτουργίας. Το φίλτρο γίνεται το τελευταίο εξάρτημα που επηρεάζεται, καθώς συγκρατεί όλο και περισσότερα υπολείμματα, υπονομεύοντας έτσι τη σωστή ροή καυσίμου.
Τι πρέπει να κάνουν οι ιδιοκτήτες
Τα σύγχρονα καύσιμα έχουν χρόνο ασφαλούς αποθήκευσης 6–12 μήνες, ανάλογα με τις συνθήκες. Για τη μείωση του κινδύνου διάβρωσης ή δημιουργίας αποικίας βακτηρίων, οι ειδικοί συστήνουν να γεμίσετε το ρεζερβουάρ του οχήματός σας πριν από μακρά ακινησία.
Για ακόμη μεγαλύτερα διαστήματα, προτείνεται η χρήση προσθέτων που σταθεροποιούν τη σύσταση του καυσίμου, με βιοκτόνες και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Ωστόσο, η καλύτερη λύση παραμένει η τακτική κίνηση του οχήματος, ώστε να κυκλοφορεί το καύσιμο, να φιλτράρονται οι ακαθαρσίες και να ανανεώνεται το περιεχόμενο του ρεζερβουάρ.