Ένα από τα πιο επικίνδυνα περάσματα της χώρας βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 1.700 μέτρων, με τις πινακίδες που έχουν τοποθετηθεί να προειδοποιούν τους οδηγούς ότι, εφόσον επιλέξουν να διασχίσουν τον δρόμο, το κάνουν με δική τους ευθύνη.

Μπορεί η χώρα μας να αποτελεί μια περιοχή σπάνιας ομορφιάς, φημισμένη για τις χρυσαφένιες παραλίες και τα καταγάλανα νερά της, καθιστώντας την ιδιαίτερα ελκυστική για τουρίστες από όλο τον κόσμο, ωστόσο οι τακτικοί εκδρομείς, οι λάτρεις της περιπέτειας, αλλά και οι μόνιμοι κάτοικοι της επαρχίας γνωρίζουν καλά πως το ηπειρωτικό της τοπίο κρύβει πολλές και συχνά απρόσμενες εκπλήξεις.

Μάλιστα, υπάρχουν ορισμένα σημεία που, στα μάτια αρκετών, μοιάζουν σχεδόν απόκοσμα, καθώς συνδυάζουν δύσκολες συνθήκες με ιδιαίτερα απαιτητικά τοπία, ειδικά στην οδήγηση, αφού για να διασχίσει κανείς τέτοιες διαδρομές με ασφάλεια, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και αυξημένη εγρήγορση.

Αν και τα συγκεκριμένα σημεία είναι περισσότερα απ’ όσα θα υπέθετε κανείς, το πιο γνωστό αλλά και ίσως το πιο δύσκολο από αυτά είναι αναμφίβολα ο δρόμος της Κατάρας, μια διαδρομή μήκους 18 χιλιομέτρων, η οποία αποτελεί τμήμα της παλαιάς Εθνικής Οδού Τρικάλων–Ιωαννίνων και έχει αποκτήσει τη φήμη ενός από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της Ελλάδας.

Η «Κατάρα», που από το 2010 έχει παρακαμφθεί μετά τη δημιουργία της Εγνατίας Οδού, απλώνεται στο τραχύ ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου και για πολλά χρόνια αποτελούσε έναν ατελείωτο Γολγοθά για τους οδηγούς. Έναν δίχως τέλος οδικό εφιάλτη, από τον οποίο δύσκολα κανείς δραπέτευε αν δεν επιδείκνυε την απαιτούμενη ευλάβεια στην απόκοσμη χάραξη της διαδρομής.

Στον αυχένα της, η Κατάρα αγγίζει τα 1.699 μέτρα υψόμετρο και το χιόνι, τον χειμώνε, υπερβαίνει τα 2 μέτρα. Προσθέστε τους σφοδρούς αέρηδες που λυσσομανάνε πανταχόθεν, τη στενότητα του δρόμου, τις απότομες στροφές με θέα τον γκρεμό και τις δεκάδες νταλίκες που στοιβάζονταν σε ουρές.

Θρύλοι και παραδόσεις συνοδεύουν και στοιχειώνουν το μέρος, για έναν μητροπολίτη στις αρχές του 19ου αιώνα που θέλησε να την περάσει, πηγαίνοντας από τα Γιάννενα στα Τρίκαλα.

Έπρεπε να διασχίσει το ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου και στη διαδρομή δεν κατάφερε να επιβιώσει. Σταμάτησε σε ένα ξέφωτο και πριν ξεψυχήσει καταράστηκε το μέρος.

Εκεί που ο μητροπολίτης άφησε την τελευταία του πνοή μεσουρανούσε ένας σταθμός εξυπηρέτησης αυτοκινητιστών, ο «Κάμπος του Δεσπότη». Εκεί όπου σταματούσαν τα καραβάνια παλιά για ανάπαυση και τους σύγχρονους καιρούς οι οδηγοί για ζέστη στο τζάκι, παραδοσιακές πίτες και ζεστές σούπες.

Η «Κατάρα», ο οδικός άξονας όπου διεξαγόταν η κυκλοφορία μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου, ήταν μια διαδρομή που δεν άφηνε πολλά περιθώρια λάθους. Το 2010, ωστόσο, πέρασε στην Ιστορία, όταν φτιάχτηκε η Εγνατία Οδός.

Σήμερα, την «Κατάρα» χρησιμοποιούν μόνο ντόπιοι για να περάσουν από το ένα χωριό στο άλλο. Και κάποιοι λάτρεις της περιπέτειας που γοητεύονται από την απαράμιλλη ομορφιά του ορεινού όγκου με την πυκνή βλάστηση και τα κωνοφόρα.

Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ:

Διαβάστε επίσης