Ένας από τους πιο δύσβατους και επικίνδυνους δρόμους της χώρας τρομοκρατούσε και συνεχίζει να τρομοκρατεί τους οδηγούς που καλούνται να τον διασχίσουν, δικαιολογώντας πλήρως την ονομασία που του αποδόθηκε.

Η Ελλάδα είναι γνωστή διεθνώς για τις μαγευτικές παραλίες και τα απαράμιλλης ομορφιάς παραθαλάσσια τοπία της, ωστόσο στο εσωτερικό της συναντά κανείς και περιοχές με έντονο ανάγλυφο και ιδιαίτερα απαιτητικές οδικές διαδρομές.

Σε αυτά τα σημεία, το ορεινό περιβάλλον και οι δύσβατες συνθήκες διαμορφώνουν ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό, όπου οι μετακινήσεις δεν είναι πάντα εύκολες και οι δρόμοι δοκιμάζουν τις αντοχές των οδηγών, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένας από τους πιο απότομους και δύσβατους δρόμους της Ελλάδας, ο οποίος εξακολουθεί να ξυπνά έντονες μνήμες σε οδηγούς που κλήθηκαν να τον διασχίσουν, επιβεβαιώνοντας πλήρως τη «βαριά» ονομασία του.

Πρόκειται για το τμήμα μήκους περίπου 18 χιλιομέτρων της παλαιάς Εθνικής Οδού Τρικάλων–Ιωαννίνων, το οποίο έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη ως μία από τις πιο δύσκολες και επικίνδυνες διαδρομές της χώρας.

Το πυκνό χιόνι που συχνά κάλυπτε το οδόστρωμα και δυσχέραινε τη διέλευση, οι ισχυροί άνεμοι που έπλητταν την περιοχή και οι συνεχείς, απότομες στροφές συνθέτουν ένα ιδιαίτερα σκληρό και σχεδόν απόκοσμο τοπίο, που έδωσαν στην περιοχή την ονομασία «Κατάρα».

Κατά τους χειμερινούς μήνες, λοιπόν, η διέλευση γινόταν υπό ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες, συχνά με αποκλειστική ευθύνη των οδηγών, όπως υπενθύμιζαν και οι σχετικές προειδοποιητικές πινακίδες που στέκουν ακόμη στην άκρη του δρόμου και ενημερώνουν τους οδηγούς για την «δοκιμασία» την οποία αναλαμβάνουν να βγάλουν εις πέρας όταν αποφασίζουν να περάσουν τον εν λόγω δρόμο

Η «Κατάρα», που από το 2010 έχει παρακαμφθεί μετά τη δημιουργία της Εγνατίας Οδού, απλώνεται στο τραχύ ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου και για πολλά χρόνια αποτελούσε έναν ατελείωτο Γολγοθά για τους οδηγούς.

Στον αυχένα της, η Κατάρα αγγίζει τα 1.699 μέτρα υψόμετρο και το χιόνι, τον χειμώνα, υπερβαίνει τα 2 μέτρα. Προσθέστε τους σφοδρούς αέρηδες που λυσσομανούν πανταχόθεν, τη στενότητα του δρόμου, τις απότομες στροφές με θέα τον γκρεμό και τις δεκάδες νταλίκες που στοιβάζονταν σε ουρές.

Θρύλοι και παραδόσεις συνοδεύουν και στοιχειώνουν το μέρος, για έναν μητροπολίτη στις αρχές του 19ου αιώνα που θέλησε να την περάσει, πηγαίνοντας από τα Γιάννενα στα Τρίκαλα. Έπρεπε να διασχίσει το ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου και στη διαδρομή δεν κατάφερε να επιβιώσει. Σταμάτησε σε ένα ξέφωτο και πριν ξεψυχήσει, καταράστηκε το μέρος.

Εκεί που ο μητροπολίτης άφησε την τελευταία του πνοή μεσουρανούσε ένας σταθμός εξυπηρέτησης αυτοκινητιστών, ο «Κάμπος του Δεσπότη». Εκεί όπου σταματούσαν τα καραβάνια παλιά για ανάπαυση και τους σύγχρονους καιρούς οι οδηγοί για ζέστη στο τζάκι, παραδοσιακές πίτες και ζεστές σούπες.

Η «Κατάρα», ο οδικός άξονας όπου διεξαγόταν η κυκλοφορία μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου, ήταν μια διαδρομή που δεν άφηνε πολλά περιθώρια λάθους. Το 2010, ωστόσο, πέρασε στην ιστορία, όταν φτιάχτηκε η Εγνατία Οδός.

Σήμερα, την «Κατάρα» χρησιμοποιούν μόνο ντόπιοι για να περάσουν από το ένα χωριό στο άλλο. Μαζί και κάποιοι λάτρεις της περιπέτειας που εξακολουθούν να γοητεύονται από την απαράμιλλη ομορφιά του ορεινού όγκου με την πυκνή βλάστηση και τα κωνοφόρα.

Παρακάτω ακολουθεί ένα πρόσφατο βίντεο που αναρτήθηκε στον λογαριασμό Marios Alevras στο Youtube και ξυπνά μνήμες σε όσους έχουν διασχίσει τον ιστορικό δρόμο.

Διαβάστε επίσης: