Υπήρχε μια εποχή τη δεκαετία του 1990 και του 2000, όπου η Nissan διέθετε στην γκάμα της μια μπερλίνα, ένα sedan που ονομαζόταν Primera και ήταν αρκετά τεχνολογικά προηγμένο για τα τότε δεδομένα.

Σκέφτεται σήμερα η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία την… «ανάστασή» του; Είναι πιθανό, από την στιγμή που στην Κίνα το Ν7, ένα αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο θεωρείται ήδη κατά κάποιο τρόπο το ξαδελφάκι του. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα κάτι για την άφιξή του στην Ευρώπη, θα μπορούσε η εταιρεία να εκμεταλλευτεί αυτό το γεγονός, καλύπτοντας το κενό που έχει αφήσει εδώ και χρόνια.

Το Nissan Primera P10 (1990-1996) είχε μήκος αμαξώματος 4,40 μέτρα (μεταξόνιο 2,55 μέτρα), όσο περίπου ένα Qashqai. Πολύ λογικό νούμερο για ένα όχημα με εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα και κίνηση στους εμπρός τροχούς. Ήταν μια συνταγή επιτυχίας για βενζινοκίνητες, αλλά και πετρελαιοκίνητες εκδόσεις. Οικονομικό στην συντήρηση του και αρκετά αξιόπιστο. 

Το P11 (1996-2002) ακολούθησε την ίδια πορεία, με λίγο μεγαλύτερο μέγεθος (4,43 μέτρα) και μεταξόνιο (2,60 μέτρα). Η δεύτερη γενιά ήταν πιο σταθερή στον δρόμο και συνδυαζόταν με χειροκίνητα καθώς και με αυτόματα κιβώτια CVT. Το P12 (2002-2007) μεγάλωσε περαιτέρω στα 4,56 μέτρα με το μεταξόνιο να αγγίζει τα 2,68 μέτρα. Ήταν πιο τολμηρό σχεδιαστικά με ασυνήθιστες τεχνολογίες στο εσωτερικό του.

Και κάπου εδώ μπαίνει στην κουβέντα το Ν7. Το νέο κινεζικό EV που έχει μήκος 4,9 μέτρα και μεταξόνιο 3 μέτρων. Εφοδιάζεται με μια μπαταρία στο πάτωμά του και ξεχωρίζει για την ευρύχωρη καμπίνα του. Διατίθεται με έναν ή δύο ηλεκτροκινητήρες και προσφέρει 500 ή 700 χιλιόμετρα αυτονομίας. Θα άλλαζε η «καρδιά» του ή γίνονται σχεδιασμοί να εισαχθεί και στην ήπειρό μας, όπως είναι; Ας το αφήσουμε ως έχει.