Έναν πραγματικό γρίφο αποτελεί αυτό το εκκεντρικό, χειροποίητο σπορ αυτοκίνητο που εμφανίστηκε πρόσφατα σε αγγελία στη Ρωσία, χωρίς κανείς να γνωρίζει την προέλευσή του.

Γεννημένο στα ύστερα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, το μικρό αυτό Coupe βασίζεται σε μηχανικά μέρη του VAZ-2108, ωστόσο από εκεί και πέρα οι πληροφορίες είναι ελάχιστες. Δεν υπάρχουν γνωστά στοιχεία για το πώς και από ποιον δημιουργήθηκε, ούτε τα ονόματα των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από αυτό το ιδιαίτερο εγχείρημα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι εφοδιάζεται με έναν τετρακύλινδρο κινητήρα 1.5 λίτρου με καρμπυρατέρ, ο οποίος συνδυάζεται με χειροκίνητο κιβώτιο πέντε σχέσεων. Το σύνολο είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος και μεταδίδει την κίνηση στους πίσω τροχούς, μια διάταξη που σπανίζει για αυτοκίνητο σοβιετικής προέλευσης.

Η σχεδίαση του αμαξώματος είναι από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του. Το μπροστινό μέρος έχει μακρόστενο και αιχμηρό σχήμα, με αναδυόμενα φώτα κρυμμένα κάτω από καπάκια, τα οποία ενσωματώνονται αρμονικά στη συνολική εικόνα. Χαμηλότερα βρίσκονται τα φώτα θέσης, τα φλας και οι προβολείς ομίχλης.

Το δίθυρο κουπέ διαθέτει μια τεράστια συρόμενη ηλιοροφή, η οποία όταν ανοίγει μεταμορφώνει ουσιαστικά το αυτοκίνητο σε targa. Εντυπωσιακές είναι επίσης οι μεγάλες εισαγωγές αέρα πίσω από τις πόρτες, όπως και οι καλαίσθητοι εξωτερικοί καθρέφτες με αεροδυναμικά καλύμματα.

Ο πωλητής δεν δημοσίευσε φωτογραφίες από το εσωτερικό, ωστόσο από τις διαθέσιμες εικόνες προκύπτει ότι τα καθίσματα είναι επενδυμένα με γκρι ύφασμα και έχουν ιδιαίτερα ψηλή πλάτη, φτάνοντας σχεδόν μέχρι την οροφή. Σε διάστημα άνω των τριάντα ετών, το αυτοκίνητο έχει διανύσει μόλις 15.000 χιλιόμετρα. Η γενική του κατάσταση κρίνεται καλή, ωστόσο απαιτείται αποκατάσταση λόγω της μακρόχρονης ακινησίας.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το μοντέλο αυτό, άγνωστης ονομασίας, φέρει ακόμα σοβιετικές πινακίδες Λένινγκραντ, κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την επανεγγραφή του σήμερα.

Αυτό σημαίνει ότι ο μελλοντικός του ιδιοκτήτης δύσκολα θα μπορούσε να το κυκλοφορήσει νόμιμα στους δρόμους, περιορίζοντας τον ρόλο του περισσότερο σε συλλεκτικό έκθεμα παρά σε αυτοκίνητο καθημερινής χρήσης.

Λίγο πριν την πρώση της ΕΣΣΔ ο δημιουργός αυτού του coupe το κοστολογούσε στα 290.000 ρούβλια, ποσό που τότε αντιστοιχούσε περίπου στη μισή τιμή ενός καινούριου Lada Granta - του φθηνότερου μοντέλου παραγωγής της εποχής.

Διαβάστε επίσης