Η Ε.Ε. βάζει ξανά στο στόχαστρο τους κινητήρες βενζίνης, στρέφοντας αυτή τη φορά την προσοχή της στους εταιρικούς στόλους, θεωρώντας ότι αυτός είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για την επέκταση της ηλεκτροκίνησης.

Η συζήτηση γύρω από το τέλος των κινητήρων εσωτερικής καύσης στην Ευρώπη δεν αφορά μόνο τις αυτοκινητοβιομηχανίες και τους ιδιώτες οδηγούς. Πλέον, στο επίκεντρο μπαίνουν και οι εταιρείες, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προωθεί νέο πλαίσιο για τα εταιρικά αυτοκίνητα, με στόχο να αυξηθεί γρήγορα το ποσοστό των οχημάτων μηδενικών και χαμηλών εκπομπών στους μεγάλους επαγγελματικούς στόλους.

Πρόκειται για μια πρόταση, η οποία εντάσσεται στο ευρύτερο πακέτο μέτρων για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία και παρουσιάστηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2025. Το σκεπτικό των Βρυξελλών είναι απλό. Οι εταιρικοί στόλοι επηρεάζουν καθοριστικά την αγορά νέων αυτοκινήτων, αφού περίπου το 60% των νέων ταξινομήσεων επιβατικών αυτοκινήτων στην Ε.Ε. αφορά οχήματα που αγοράζονται ή ταξινομούνται από νομικά πρόσωπα και όχι από ιδιώτες.

Με άλλα λόγια, η Κομισιόν θεωρεί ότι αν εξηλεκτριστούν πιο γρήγορα τα εταιρικά αυτοκίνητα, θα επιταχυνθεί συνολικά η μετάβαση της αγοράς. Παράλληλα, περισσότερα ηλεκτρικά και plug-in υβριδικά εταιρικά αυτοκίνητα σήμερα σημαίνουν περισσότερα μεταχειρισμένα χαμηλών ή μηδενικών ρύπων στην αγορά αύριο, άρα θεωρητικά πιο προσιτές επιλογές για τους ιδιώτες οδηγούς τα επόμενα χρόνια.

Η πρόταση σε πρώτη φάση στοχεύει τις μεγάλες επιχειρήσεις, αφού τα οχήματα που ταξινομούνται από μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο πλαίσιο. Η ίδια η πρόταση αναφέρει ότι τα κράτη-μέλη θα πρέπει να πιάσουν συγκεκριμένα ποσοστά νέων ταξινομήσεων καθαρών εταιρικών αυτοκινήτων, αφήνοντας όμως στις εθνικές κυβερνήσεις την επιλογή των μέτρων με τα οποία θα φτάσουν εκεί.

Για την Ελλάδα, για παράδειγμα, οι στόχοι από την Ε.Ε. έχουν ήδη δοθεί. Από την 1η Ιανουαρίου 2030, το 48% των νέων εταιρικών επιβατικών αυτοκινήτων που ταξινομούνται από μεγάλες επιχειρήσεις θα πρέπει να είναι μηδενικών ή χαμηλών εκπομπών, ενώ τουλάχιστον το 31% θα πρέπει να είναι αμιγώς μηδενικών ρύπων. Από το 2035, τα αντίστοιχα ποσοστά ανεβαίνουν στο 67% και στο 56%.

Ανάλογοι στόχοι προβλέπονται και για τα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα. Για την Ελλάδα, από το 2030 το 28% των νέων εταιρικών van μεγάλων επιχειρήσεων θα πρέπει να είναι μηδενικών ή χαμηλών εκπομπών, με ελάχιστο 25% αμιγώς μηδενικών ρύπων. Από το 2035, τα ποσοστά ανεβαίνουν σε 67% και 56% αντίστοιχα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλες εταιρείες που ανανεώνουν πιο συχνά τους στόλους τους θα κληθούν να προσαρμοστούν σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Το μεγαλύτερο εμπόδια, βέβαια, για τη συγκεκριμένη μετάβαση είναι κόστος. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα παραμένουν σε πολλές περιπτώσεις ακριβότερα στην αγορά από τα αντίστοιχα θερμικά και για έναν μεγάλο στόλο η διαφορά αυτή δεν μεταφράζεται σε μερικές χιλιάδες ευρώ, αλλά σε εκατομμύρια. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί και το κόστος φόρτισης, είτε μέσω εγκατάστασης ιδιωτικών φορτιστών είτε μέσω πρόσβασης σε δημόσιο δίκτυο, το οποίο δεν είναι παντού το ίδιο ανεπτυγμένο.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις έχουν σηκώσει κύμα αντιδράσεων, με κατασκευαστές, εταιρείες leasing και επιχειρήσεις ενοικίασης αυτοκινήτων να προειδοποιούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι οι υποχρεωτικοί στόχοι για την αγορά ηλεκτρικών εταιρικών οχημάτων μπορεί να αποδειχθούν εξαιρετικά ακριβοί και αντιπαραγωγικοί. Μάλιστα, τον Δεκέμβριο του 2025, 67 οργανισμοί, ανάμεσά τους η BMW, η Toyota, καθώς και εταιρείες από τον χώρο του leasing και των ενοικιάσεων, έστειλαν κοινή επιστολή προς την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εκφράζοντας τις ενστάσεις τους.

Η βασική ένσταση της βιομηχανίας είναι ότι οι στόχοι δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς τις ανάλογες προϋποθέσεις. Χρειάζονται πιο προσιτά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πυκνότερο δίκτυο φόρτισης, σταθερά φορολογικά κίνητρα και μακροπρόθεσμη πολιτική, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να σχεδιάσουν την ανανέωση των στόλων τους χωρίς να βρεθούν μπροστά σε ένα οικονομικό σοκ και να ξεπεράσουν πιο εύκολα τις όποιες επιφυλάξεις έχουνε απέναντι στην ηλεκτροκίνηση.

Το βέβαιο είναι ότι η πρόταση ανοίγει ένα νέο μέτωπο στην ευρωπαϊκή αυτοκίνηση, αφού μέχρι πρόσφατα η μεγάλη συζήτηση γινόταν γύρω από το 2035 και το τέλος των νέων αυτοκινήτων με συμβατικούς κινητήρες. Τώρα, όμως, η πίεση μεταφέρεται νωρίτερα και πιο συγκεκριμένα στους εταιρικούς στόλους, δηλαδή σε ένα κομμάτι της αγοράς που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τι αυτοκίνητα θα κυκλοφορούν στους δρόμους τα επόμενα χρόνια.

Διαβάστε επίσης