Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν τις υψηλές τιμές των καυσίμων, αρκετοί οδηγοί στρέφονται σε εναλλακτικές και αμφιλεγόμενες λύσεις, αναζητώντας τρόπους μείωσης του κόστους μετακίνησης και προσαρμογής στα νέα οικονομικά δεδομένα.

Οι τιμές των καυσίμων συνεχίζουν να αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα βάρη για τους οδηγούς σε πολλές χώρες του κόσμου, αφού μετά την άνοδο των τιμών εξαιτίας των γενικότερων διεθνών εξελίξεων, οι επισκέψεις για πρατήριο στον ανεφοδιασμό καυσίμων έχει μετατραπεί σε... «εφιάλτη».

Ωστόσο, σε μερικές χώρες η κατάσταση πως έχει φτάσει στο απροχώρητο, με αρκετούς καταναλωτές να έχουν αρχίσει να αναζητούν λύσεις οι οποίες τους επιτρέπουν να μειώσουν το κόστος μετακίνησης, ακόμη και εις βάρος της «υγείας» του αυτοκινήτου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Αυστραλία, όπου η άνοδος των τιμών στο diesel είναι τεράστια, και οι οδηγοί έχουν ήδη αρχίσει να νιώθουν τις επιδράσεις αυτών των αλλαγών στις τσέπες τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα φαινόμενο που εμφανίζεται όλο και περισσότερο είναι πρακτική μετατροπής του συμβατικού λαδιού σε βιοντίζελ και η χρήση του στο αυτοκίνητο αντί για πετρέλαιο κίνησης.

Πρόκειται για μια διαδικασία που βασίζεται σε υλικά που μπορούν να βρεθούν εύκολα ακόμη και στο σπίτι μας (εξου και η διάδοση της) και είναι γνωστή επιστημονικά ως μετεστεροποίηση.

Η διαδικασία ξεκινά με τον σχολαστικό καθαρισμό και τη θέρμανση του λαδιού ώστε να απομακρυνθούν υπολείμματα τροφών και υγρασία. Στη συνέχεια, το λάδι αναμιγνύεται με ένα εξαιρετικά διαβρωτικό διάλυμα μεθανόλης και καυστικής σόδας, το οποίο προκαλεί τον διαχωρισμό των λιπαρών οξέων από τη γλυκερίνη.

Μετά από ώρες ανάδευσης και καθίζησης, η βαριά γλυκερίνη απομακρύνεται από τον πυθμένα, ενώ το εναπομείναν υγρό υποβάλλεται σε διαδοχικές πλύσεις με νερό και τελικό στέγνωμα, προκειμένου να αποκτήσει τη διαύγεια και τη σύνθεση που απαιτείται για να τροφοδοτήσει έναν κινητήρα diesel χωρίς να προκαλέσει άμεση μηχανική βλάβη.

Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου αφού διαδικασία παραγωγής αυτού του τύπου καυσίμου απαιτεί τη χρήση χημικών όπως μεθανόλη και καυστικών ουσιών, γεγονός που θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς όταν πραγματοποιείται από άτομα που δεν διαθέτουν την απαραίτητη γνώση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρούς τραυματισμούς ή ακόμη και δηλητηρίαση.

Πέραν του σωματικού κινδύνου, βέβαια, οποιοδήποτε σφάλμα στη δοσολογία ή στον καθαρισμό του καυσίμου μπορεί να οδηγήσει σε ολική καταστροφή του κινητήρα με σημαντικά κόστη για τους ιδιοκτήτες.

Ταυτόχρονα, την εμφάνισή τους έχουν αρχίσει να κάνουν και άλλες κάπως «τραβηγμένες» λύσεις, όπως συστήματα καυσίμου που επιτρέπουν τη χρήση φυτικού λαδιού απευθείας στον πετρελαιοκινητήρα, μέσω ειδικών μετατροπών και ενός δεύτερου ρεζερβουάρ.

Σε αυτή την περίπτωση, ο κινητήρας ξεκινά να λειτουργεί καίγοντας diesel και στη συνέχεια μπορεί να ενεργοποιηθεί η καύση επεξεργασμένου λαδιού, αφού θερμανθεί και φιλτραριστεί κατάλληλα.

Ένας χειροκίνητος ή αυτόματος διακόπτης επιτρέπει στον οδηγό να εναλλάσσει τα καύσιμα κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ενώ η διαδικασία ολοκληρώνεται πάντα με την επιστροφή στο diesel λίγα λεπτά πριν από το σβήσιμο της μηχανής, ώστε να καθαρίσουν οι σωληνώσεις και να αποφευχθεί το «πάγωμα» του λαδιού.

Φυσικά, οι ειδικοί επισημαίνουν πως και αυτή η μετατροπή ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τα οχήματα, καθώς η χρήση φυτικού ελαίου μπορεί να προκαλέσει ταχεία συσσώρευση καταλοίπων στις βαλβίδες και τα πιστόνια, πολυμερισμό του λιπαντικού λαδιού της μηχανής και ολική φραγή των μπεκ ψεκασμού, οδηγώντας σε δαπανηρές βλάβες που συχνά ξεπερνούν την αξία του ίδιου του οχήματος.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως οποιαδήποτε τέτοια παρέμβαση ακυρώνει την εγγύηση του κατασκευαστή αν υπάρχει και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν καλύπτει τις προδιαγραφές ρύπων που απαιτεί η νομοθεσία για την κυκλοφορία στους δημόσιους δρόμους.

Διαβάστε επίσης