Η μεγαλύτερη ασύμμετρη καλωδιωτή γέφυρα μονού πυλώνα στον κόσμο δόθηκε στην κυκλοφορία, αποτελώντας ένα έργο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε εξαιρετικά δύσκολο ακόμη και για τους ίδιους τους κατασκευαστές του.

Ο άνθρωπος έχει την τάση να θέλει να σπάει τα όρια και να πηγαίνει συνεχώς ένα βήμα παραπέρα, είτε μιλάμε για ανθρώπινα όρια είτε για μηχανικά και αρχιτεκτονικά. Κάπως έτσι «γεννήθηκε» και η Danjiang Bridge στην Ταϊβάν, μια γέφυρα που δεν ξεχωρίζει απλώς για το μέγεθός της ή για το γεγονός ότι μείωσε τον χρόνο των μετακινήσεων, αλλά κυρίως επειδή βασίστηκε σε μια κατασκευαστική ιδέα που για χρόνια έμοιαζε σχεδόν αδύνατη.

Η γέφυρα, το αρχικό κόστος της οποίας είχε εκτιμηθεί στα 400 εκατομμύρια δολάρια, άνοιξε επίσημα για το κοινό και ενώνει την περιοχή Bali της Νέας Ταϊπέι με την περιοχή Tamsui, πάνω από τις εκβολές του ποταμού Tamsui. Με μήκος περίπου 914 μέτρων, η Danjiang Bridge είναι πλέον η μακρύτερη ασύμμετρη καλωδιωτή γέφυρα μονού πυλώνα στον κόσμο.

Τον σχεδιασμό της υπογράφει το γραφείο Zaha Hadid Architects, το οποίο επέλεξε μια λύση που ξεφεύγει από τις κλασικές καλωδιωτές γέφυρες. Αντί για δύο πυλώνες, η Danjiang βασίζεται σε έναν και μόνο πυλώνα ύψους 200 μέτρων, με κύριο άνοιγμα 450 μέτρων.

Η επιλογή αυτή δεν έγινε μόνο για λόγους αισθητικής και για να περιοριστεί η οπτική παρέμβαση στο τοπίο, παραμένοντας ανεμπόδιστη η θέα προς το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον ποταμό Tamsui, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της περιοχής, αλλά γιατί κι ο σχεδιασμός με έναν πυλώνα μειώνει την παρέμβαση στην κοίτη του ποταμού και στο ευαίσθητο οικοσύστημα των εκβολών.

Το ασύμμετρο σχήμα της γέφυρας ήταν και ο βασικός λόγος που το έργο θεωρήθηκε τόσο δύσκολο. Η κατασκευή έπρεπε να συνδυάσει μεγάλο άνοιγμα, έναν μόνο πυλώνα, περιορισμένη επιβάρυνση στο περιβάλλον και αντοχή σε ακραία σεισμικά φαινόμενα. Σε μια χώρα όπως η Ταϊβάν, που βρίσκεται πάνω σε ενεργές τεκτονικές ζώνες, η αντισεισμική θωράκιση δεν ήταν προαιρετική λεπτομέρεια, αλλά βασική προϋπόθεση.

Για τον λόγο αυτό, η Danjiang Bridge διαθέτει ένα σύνθετο σύστημα σεισμικής προστασίας που μπορεί να αντέξει σεισμούς 7 Ρίχτερ και άνω. Οι κάθετες δυνάμεις μεταφέρονται απευθείας στα θεμέλια μέσω των στηριγμάτων και των καλωδίων, ενώ οι οριζόντιες δυνάμεις απορροφώνται από ειδικά υδραυλικά αμορτισέρ, εφέδρανα τριβής και συνθετικά ελαστικά παρεμβύσματα.

Η γέφυρα, εκτός από εντυπωσιακή, παίζει και ουσιαστικό ρόλο στην καθημερινότητα των κατοίκων, καθώς μειώνει τον χρόνο μετακίνησης ανάμεσα στις δύο περιοχές κατά περίπου 25 λεπτά. Το αξιοποιήσιμο πλάτος της φτάνει τα 71 μέτρα και φιλοξενεί λωρίδα για οχήματα, διαδρομές για πεζούς και ποδηλάτες, ενώ στο μέλλον προβλέπεται και η λειτουργία γραμμής ελαφρού σιδηροδρόμου, όπως το τραμ.

Η κατασκευή της ξεκίνησε το 2019, με αρχικό στόχο να ολοκληρωθεί το 2024. Ωστόσο, οι δύσκολες καιρικές συνθήκες, η πολυπλοκότητα του έργου και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού καθυστέρησαν την παράδοσή της κατά περίπου δύο χρόνια.

Διαβάστε επίσης