Ένα πρωτοποριακό σύστημα που δεν θα περιλαμβάνει φανάρια ή σήματα στους δρόμους φαίνεται να μπαίνει στην πολιτική σκακιέρα μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας.
Η οδική ασφάλεια φαίνεται πως μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε καίριο ζήτημα για τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Τα στατιστικά από την Ε.Ε. δείχνουν πως παρόλο που τα αυτοκίνητα εκσυγχρονίζονται και αποκτούν όλο και περισσότερες τεχνολογίες ασφαλείας και προστασίας, τα τροχαία ατυχήματα συνεχίζουν να αυξάνονται.
Σε αυτό το πλαίσιο, πολλές χώρες εξετάζουν και θέτουν σε ισχύ μια σειρά από μέτρα που έχουν ως στόχο τη μείωση του φαινόμενου αυτού.
BUY NOW
Για παράδειγμα, σε χώρες όπως η Τσεχία και η Γερμανία, η πρόταση για αύξηση του ορίου ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους στα 150 χλμ./ώρα παρουσιάζεται ως μέτρο που θα μπορούσε να ενισχύσει την οδική ασφάλεια. Η λογική είναι ότι οι υπάρχουσες υποδομές μπορούν να υποστηρίξουν υψηλότερες ταχύτητες, ενώ η ταχύτερη ροή της κυκλοφορίας θα συμβάλει στη συνολική αποσυμφόρηση του δικτύου και στη δημιουργία ενός πιο ομαλού και ασφαλούς οδηγικού περιβάλλοντος.
Άλλες χώρες χρησιμοποιούν μεταβαλλόμενα όρια ταχύτητας, όπου το επιτρεπόμενο όριο διαμορφώνεται ανάλογα το πόση κίνηση υπάρχει, καθώς και από τις καιρικές συνθήκες (περιορισμένο όριο σε συνθήκες βροχής, χιόνι, πάγου κ.ο.κ.).
Μια από τις πιο ριζοσπαστικές αλλαγές, ωστόσο, συζητείται αυτή τη στιγμή στην Γαλλία, με την πρόταση να έρχεται από τον Λουίς Σαρκοζί, γιος του γνωστού πολιτικού και πρώην πρωθυπουργού της χώρας Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος πρόσφατα καταδικάστηκε για εγκληματική συνωμοσία. Ο 28χρόνος ασχολείται ενεργά με τον πολιτικό χώρο, όντας πολιτικός σχολιαστής και δημοσιογράφος, ενώ έχει ήδη καταθέσει την υποψηφιότητα του για τη Δημαρχεία της πόλης καταγωγής του, Menton.
Σε πρόσφατη δημόσια τοποθέτησή του, και με αφορμή τα νέα στοιχεία έρευνας της VINCI Autoroutes Foundation που υπογραμμίζουν ότι ένας στους δύο νεκρούς από τροχαία ατυχήματα στην Ευρώπη ανήκει σε ευάλωτη κατηγορία χρηστών του δρόμου, ο Σαρκοζί υποστήριξε ότι το υφιστάμενο σύστημα οδικής κυκλοφορίας έχει οδηγήσει σε μια υπερ-απλούστευση της οδήγησης.
Σύμφωνα με την άποψή του, οι οδηγοί λειτουργούν πλέον μηχανικά, βασιζόμενοι αποκλειστικά σε φανάρια, σήματα, διαγραμμίσεις και αυτοματοποιημένους κανόνες, με αποτέλεσμα να χάνεται η απαιτούμενη προσοχή που θα έπρεπε να επιδεικνύεται σε κάθε στιγμή μετακίνησης. Για τον ίδιο, η λύση δεν βρίσκεται στην ενίσχυση των κανόνων, αλλά στην ολική κατάργησή τους.
Η πρόταση που έφερε στο προσκήνιο μιλά για δρόμους χωρίς φανάρια, χωρίς διαγράμμιση, χωρίς σήματα και χωρίς τις σταθερές οριοθετήσεις που σήμερα θεωρούνται δεδομένες. Πρόκειται για το μοντέλο των «γυμνών δρόμων», όπου η κυκλοφορία δεν καθορίζεται από εξωτερικούς κανόνες, αλλά από την ατομική ευθύνη, τη συνεννόηση και την συνεχώς αυξημένη προσοχή των οδηγών.
H συγκεκριμένη πρόταση βασίζεται στις αρχές του λιμπερταριανισμού, τοποθετώντας την ελευθερία του πολίτη ως κεντρική αξία και υποστηρίζοντας ότι η απουσία αυστηρής καθοδήγησης οδηγεί σε πιο υπεύθυνη συμπεριφορά.
Σημειώνεται πως το μοντέλο δεν αποτελεί θεωρητική σύλληψη, αλλά έχει ήδη εφαρμοστεί πιλοτικά σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις. Ο Ολλανδός κυκλοφοριολόγος Hans Monderman υπήρξε ο εμπνευστής της ιδέας, υλοποιώντας τους πρώτους «γυμνούς δρόμους» στο Drachten της Ολλανδίας.
Τα αποτελέσματα μάλιστα υπήρξαν εντυπωσιακά, αφού τα τροχαία ατυχήματα μειώθηκαν κατά 40%, οι οδηγοί κινούνταν σε χαμηλότερες ταχύτητες, παρέμεναν σε συνεχή εγρήγορση και έμπαιναν σε διαδικασία οπτικής και άμεσης συνεννόησης μεταξύ τους, χωρίς να βασίζονται σε φανάρια ή πινακίδες. Παρόμοιες εφαρμογές έχουν γίνει και σε τμήματα δρόμων στην Αγγλία, τη Δανία και τη Γερμανία, με τα αποτελέσματα να κρίνονται επίσης θετικά.
Ο Σαρκοζί, επισημαίνει ότι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε συστήματα καταστολής ή υπερβολικού ελέγχου, αλλά στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα αναγκάζει τον οδηγό να παραμένει παρών, προσεκτικός και υπεύθυνος.
Τέλος, παραδέχεται πως το σύστημα των «γυμνών δρόμων» δεν είναι απόλυτα κατάλληλο για όλους, τονίζοντας ότι οι ηλικιωμένοι οδηγοί και οι πολίτες με προβλήματα όρασης ενδέχεται να δυσκολευτούν σε τέτοιο περιβάλλον, άρα απαιτείται σοβαρή μελέτη εφαρμογής πριν από οποιαδήποτε υλοποίηση.
