Το στοιχείο που διακρίνει έναν καλό οδηγό στον δρόμο δεν είναι μόνο οι τεχνικές του ικανότητες, αλλά κυρίως η νοοτροπία του και ο τρόπος που διαχειρίζεται τις καταστάσεις που προκύπτουν στην κυκλοφορία.

Σε αντίθεση με την επικρατούσα αντίληψη, η καλή και ασφαλής οδήγηση στον δρόμο δεν στηρίζεται πρωτίστως στην τεχνική κατάρτιση, αλλά κυρίως στη σωστή αντίληψη του περιβάλλοντος και στην ικανότητα του οδηγού να γνωρίζει πώς να κινείται μέσα στην κυκλοφορία, τόσο ενεργητικά όσο και παθητικά.

Στη σύγχρονη καθημερινότητα άλλωστε η οδήγηση αποτελεί τις περισσότερες φορές μια απαιτητική διαδικασία, η οποία εκτυλίσσεται σε συνθήκες αυξημένης ή και δυσμενούς κυκλοφορίας.

Σε αυτή τη συνθήκη, ένας οδηγός καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο το όχημά του, αλλά και τη συμπεριφορά των υπόλοιπων χρηστών του δρόμου, λειτουργώντας με σεβασμό και υπευθυνότητα και συμβάλλοντας στη διατήρηση μιας ομαλής και λειτουργικής ροής της κυκλοφορίας.

Πολλές φορές όμως, μεγάλη μερίδα οδηγών τείνει να υιοθετεί είτε μια επιθετική είτε μια υπερβολικά αμυντική προσέγγιση στην οδήγηση. Αν και καμία από τις δύο αυτές προσεγγίσεις δεν είναι απόλυτα λανθασμένη, το κρίσιμο στοιχείο είναι η ικανότητα προσαρμογής και η επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής ανάλογα με τις συνθήκες.

Η αυξημένη αυτοπεποίθηση πίσω από το τιμόνι μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει θετικά. Όταν όμως υπερβαίνει τα όρια, μετατρέπεται σε παράγοντα κινδύνου, θέτοντας σε δοκιμασία την ασφάλεια όλων των χρηστών του οδικού δικτύου.

Αντίστοιχα, όταν κάποιος οδηγεί συστηματικά με άγχος και φόβο, αυτό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε δυσάρεστες καταστάσεις στον δρόμο.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που διαφοροποιεί έναν καλό από έναν κακό οδηγό είναι, σε μεγάλο βαθμό, η επιλογή της σωστής προσέγγισης και η αποφυγή συγκεκριμένων πρακτικών που μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνες για την ασφάλεια στον δρόμο.

Πιο συγκεκριμένα, η συνήθεια πολλών οδηγών να «κολλούν» ή να ασκούν πίεση σε οχήματα που κινούνται πιο αργά συγκαταλέγεται στις συχνότερες αιτίες τροχαίων ατυχημάτων, αποτελώντας παράλληλα ένδειξη αδυναμίας σωστής αξιολόγησης των συνθηκών του δρόμου και λήψης της κατάλληλης απόφασης τη στιγμή που απαιτείται.

Παράλληλα, οδηγοί που θεωρούν ότι διαθέτουν ανώτερες ικανότητες σε σχέση με τους υπόλοιπους τείνουν να αντιμετωπίζουν τους άλλους χρήστες του δρόμου ως εμπόδια και όχι ως ανθρώπους που λαμβάνουν αντίστοιχες αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.

Αυτή η νοοτροπία συχνά οδηγεί σε εκνευρισμό και επιθετική συμπεριφορά με επικίνδυνες προεκτάσεις, ιδίως όταν ένα προπορευόμενο όχημα κινείται με χαμηλότερη ταχύτητα από την αναμενόμενη.

Η υπερβολική ταχύτητα ενός οδηγού σε συγκεκριμένα τμήματα επειδή υποτίθεται ότι «γνωρίζει καλά τον δρόμο» αποτελεί ένα ακόμη κλασικό σφάλμα, καθώς μειώνει δραστικά τον χρόνο αντίδρασης και αυξάνει σημαντικά την απόσταση φρεναρίσματος, αναγκάζοντας όλους τους υπόλοιπους οδηγούς να προσαρμόζονται στη δική τους συμπεριφορά και δημιουργώντας επικίνδυνες καταστάσεις στον δρόμο.

Οι ειδικοί επισημαίνουν επίσης ότι βασικό χαρακτηριστικό ενός καλού οδηγού είναι η σωστή χρήση των φλας. Όπως τονίζουν, μεγάλο ποσοστό οδηγών αντιμετωπίζει τη χρήση τους ως σχεδόν... προαιρετική, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο παρερμηνειών και συγκρούσεων.

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι ένας υπεύθυνος οδηγός λειτουργεί πάντα προληπτικά, επικοινωνώντας έγκαιρα τις προθέσεις του στους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου και συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση ενός ασφαλέστερου οδικού περιβάλλοντος.

Μια ακόμη επικίνδυνη συνήθεια που παρατηρείται συχνά στους οδηγούς είναι η υπερεκτίμηση της ικανότητάς των οδηγών να ελέγξουν πλήρως μια διασταύρωση ή να πραγματοποιήσουν αλλαγή λωρίδας χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο του τυφλού σημείου.

Στην πράξη, πρόκειται για συμπεριφορές που βασίζονται σε μια ψευδή αίσθηση ελέγχου και εμπειρίας, αφού πολλοί θεωρούν ότι μια γρήγορη ματιά ή η «συνήθεια» αρκεί για να εξασφαλίσει την ασφάλεια μιας κίνησης, παραβλέποντας το γεγονός ότι το οδικό περιβάλλον μεταβάλλεται συνεχώς και συχνά απρόβλεπτα.

Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί τονίζουν πως μερικές φορές και η υπερβολική παθητικότητα πίσω από το τιμόνι μπορεί να φέρει ιδιαίτερα επικίνδυνες καταστάσεις στον δρόμο.

Για παράδειγμα, η υπερβολική καθυστέρηση σε δύσκολες διασταυρώσεις μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στους υπόλοιπους οδηγούς και να δημιουργήσει έντονα προβλήματα στην κυκλοφορία.

Ταυτόχρονα, η ανάγκη για να ακολουθούνται πίστα οι κανόνες χωρίς κριτική σκέψη μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο δύσκολες καταστάσεις, αφού πρακτικές όπως το απότομο φρενάρισμα σε πορτοκαλί φωτεινό σηματοδότη, όταν υπάρχει ακόμη χρόνος και χώρος για ασφαλή διέλευση, αιφνιδιάζει τα οχήματα που ακολουθούν και μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις.

Η υπερβολική βραδυπορία στον δρόμο χωρίς ιδιαίτερο λόγο είναι επίσης μια συνήθεια που δημιουργεί μποτιλιαρίσματα και ωθεί άλλους οδηγούς σε επικίνδυνες προσπεράσεις.

Τέλος, οι τονίζουν επισημαίνουν ότι συμπεριφορές όπως οι συχνές και αδικαιολόγητες πιέσεις στο φρένο ή η καθυστέρηση στη συγχώνευση σε άλλη λωρίδα μέχρι την ύστατη στιγμή αποτελούν ενδείξεις ανασφάλειας, οι οποίες δυσχεραίνουν την πρόβλεψη των κινήσεών τους από τους υπόλοιπους οδηγούς.

Σύμφωνα μάλιστα με έρευνες, η ανασφάλεια στις αποφάσεις πίσω από το τιμόνι είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες ατυχημάτων, αφού πολλές φορές πολλοί αγχωμένοι οδηγοί αλλάζουν γνώμη στη μέση ενός ελιγμού, αποφεύγουν να ελέγχουν καθρέπτες λόγω στρες ή εμπιστεύονται τυφλά το GPS, ακόμη και όταν η σήμανση του δρόμου δείχνει κάτι διαφορετικό.

Διαβάστε επίσης: